They Don't Like Him When He's Angry   

MANCHESTER, N.H.—Howard Dean tried, he really did. With the press huddled in the assistant principal's office at Manchester's Central High School, he's responding to charges from John Kerry that he's a "flimflam artist" who will say and do anything—"pander" to the NRA, stand with Newt Gingrich, flip-flop on NAFTA, Social Security, and the Confederate flag—to get elected. Dean's trying to play the front-runner, to not let his temper or his mouth get the better of him.

"We're not going to get down in the mud with Sen. Kerry," he says, then rolls off a Wesley Clark-worthy chestnut: "I want to say that I think this campaign has to be about the future, not the past." As the current president's father might have put it, Message: I'm above the fray. "I think what Sen. Kerry is doing is not helping the Democrats," Dean continues. "Our target has to be not each other, but our target has to be replacing George Bush as president of the United States. So, I would call on Sen. Kerry to try to lift his campaign a little bit higher." I, Howard Dean, have a positive, optimistic vision for America.

This is probably smart politics on Dean's part, but it's awfully disappointing. Just a little more than an hour earlier, he had turned to Jodi Wilgoren of the New York Times and said, "We're going to have a press avail later and blast Kerry." Dean's New Hampshire state director, Karen Hicks, looked surprised. Make sure we have the local press, too, Dean tells her.

What's he going to say? No one but Dean appears to know. Dorie Clark, the New Hampshire communications director, has no idea what I'm talking about when I ask her. Matthew Gardner, the campaign's New Hampshire press secretary, responds with a similar reaction when I tell him Dean said he was going to "blast Kerry." "He did?" Gardner says. "You're getting good insight into our speechwriting process." Later, when Wilgoren asks Gardner about it, he says, "We don't know if it's gonna happen yet."

But at 9:45 a.m., the assembled reporters are shuttled into the assistant principal's office. The press waits in the front section, around the administrative assistant's desk, while Dean and his team huddle in the next room. As the door closes, I see Dean seated at a chair in the center of the room, with his aides standing around him. I feel like Kay at the end of The Godfather, except the door that shut in her face didn't have a Garfield poster on it. Actually, Dean is closer to Sonny, and I think his aides are urging him not to go to war.

One of the best things about covering Dean is that he says things like, "I probably shouldn't say this," and then actually says things that he probably shouldn't. Most politicians use "I probably shouldn't say this" like they use "frankly," to preface either bland statements or red-meat panders in order to make them sound more straight-talking than they are. Sure, Dean employs that tactic, too (he's a master of the straight-talking pander), but he also lets his mouth get the better of him at times. For example, at Thursday night's town-hall meeting in Nashua, Dean said that President Bush "pooh-poohed" the foreign-policy notion of "constructive engagement" only "because he didn't think of it first. Which is probably not a surprise. I probably shouldn't have said that."

But when Dean comes out from behind the Garfield door, he's mouthing these second-rate platitudes. "I'm not going to attack Sen. Kerry in this press conference, other than to ask him to try to keep his focus on the task at hand, which is making sure that George Bush does not have a second term as president." He repeats the forward-not-backward bromide: "This is about the future, not the past." The reporters try to poke something interesting out of him, but he'll have none of it. "All I'm willing to do is to tell you what my positions are today, that's what's important." Give-'em-hell-Howard has gone from fire-and-brimstone to kumbaya.

But just before the availability ends, we get a flash of the old Dean, when he responds to a question about Kerry's criticism of his impending decision to turn down public financing for the campaign. Minutes after criticizing Kerry for personal attacks, Dean decides it's fair game to bring up Kerry's wife. It sounds like an implicit shot at Kerry's manhood for needing his wife's ketchup money in order to compete in New Hampshire:

"I would argue that Sen. Kerry has a very narrow place to stand on this issue, because if we opt out, we will raise money in small donations, which is exactly how campaign finance reform is supposed to work. He clearly does not have that financing capability. If he opts out, he will have a large check from himself, or his wife, to run the campaign. That's very different from what I'm talking about."

"OK, that's it," says one of Dean's aides. Dean talks for a little while longer, then says "Thank you very much," and walks out.

          Grad Down The Track: Di Caplinska   
We haven't done one of these profiles for a while..

Hello all.

Something a little different today, but a feature that's something that (hopefully), older AdGrads readers will remember. We've got a fairly recent grad, Di Caplinska, who is a planner at Euro RSCG, to write for us about how she got into the business.

So, without further's Di's account:

"On a number of occasions recently I have found myself on the receiving end of questions from soon-to-be graduates about how to get into this tricky industry. A number of paths can be proffered, but how people get into their first advertising job are always interesting - and never straightforward. So with some encouragement from Will and AdGrads, whose contribution to my journey has been invaluable, I have decided to write up mine, as long-winded and frustrating at times as it was.

Coming from Latvia, a small country loved by British stag dos, feared by Scandinavian ice hockey teams, and hated by the IMF, advertising was never really on my radar. Being born in a family of Soviet engineers and spending summer holidays in Maths camps didn’t exactly further my exposure to the industry that is, frankly, still in its infancy anyway (as you’d expect from a country dealing with a communist hangover). My love affair with advertising kicked off when I moved to the UK for University and studied Business, later switching to Marketing - focusing on Brand Management in my final year. At the same time, suddenly finding myself in a new country provoked a deep interest in all things ‘culture, people, and the way they think’, so I started observing the world from an outsider’s perspective to an almost scientific degree. One would have said that is a pretty clear path into Planning, but not before I spent a year in the corporate world of B2B Marketing; something which helped to confirm that it’s not for me. 

My first exposure to advertising in practice (as opposed to through books, blogs, and newsletters – all in this deck) was with JWT London as part of their 2 week Account Management placement just before the start of my final year. Apart from meeting great people, having to squeeze a gigantic papier-mache cow into an elevator, and running 5k in holey Converse, it confirmed my intuitive leaning towards Planning, as well as teaching me very valuable lesson. Namely, that getting in was going to be painful, especially if you don’t have any relevant family contacts, and even more so if your alma mater is outside the Russell Group. And…let’s just say I felt like I was doomed as I wasn't born speaking English and wasn't able to master some eloquent assessment centre banter. With this positive outlook, I decided to harass the finest of JWT’s Planners for advice. Some shared interview wisdom, others bought me encouraging cups of coffee, and one pointed me towards Miami Ad School’s Planning Bootcamp in case graduate schemes didn’t quite work out.

And they didn’t. In the interests of putting my dissertation first, I limited my applications to Planning positions only and managed to secure two final rounds – at Dare and Leo Burnett, but sadly, I didn’t land the coveted gig. In parallel to this, in the climate when redundancies were far more popular than graduate schemes, I pulled out at all stops. I ran a cheeky recruitment Facebook ad that got blogging exposure and some LinkedIn introductions, I milked what advice my lecturers had to give, crashed semi-relevant industry events with a handful of (pretty embarrassing, frankly) business cards, and watched agency twitter feeds for internship opportunities. And when my university wasn’t part of the advertising recruitment milkround, I blagged my way into the one that was - Oxford, which was conveniently next door.

Unemployment panic aside, my graduation week culminated in shooting a cringeworthy video about how geeks are the new mainstream as part of my Miami Ad School application. Less than a month later I was in their Hamburg office trying to shake off that ‘Business School student’ look and soak in all the ideas flying around. Probably the most tangible thing I came out with a few months later was this ‘Junior Planner for Hire’ presentation that has been viewed over 1,000 times since. And then I came across The Planner Survey, an annual report on the state of Planning in the world lovingly crafted by Heather LeFevre, which provided a handy list of relevant recruiters in the UK. In the end I got a break with the help of wise, genuinely interested, and very well-connected people at Copper who helped me land an internship at EuroRSCG London which eventually led to a permanent position.

There it is, a very happy ending! And now, in the interests of keeping karma on my side, I’ve put together this presentation of ultimate tips on getting into the industry. Enjoy it, pass it on, and don’t hesitate to get in touch if you have any questions."

Thanks very much, Di. I hope that was interesting for you, AdGrads folk.

          Swiss president, US attorney general discuss tax issues at IMF meeting   

GenevaLunch News Switzerland to share seat with Poland, pledges additional $10 billion to IMF BERN, SWITZERLAND – Swiss President Eveline Widmer-Schlumpf and US Attorney General Eric Holder met on the fringes of a key International Monetary Fund (IMF) meeting in Washington 20-21 April. Bern’s statement was brief, noting that the two met “in order to discuss bilateral […]

Swiss president, US attorney general discuss tax issues at IMF meeting © GenevaLunch News, See license terms.

          Distributional aspects of the crisis in Greece   
The current policy debate on the debt crisis in Greece has so far focused mostly on macroeconomic aspects and on whether the Greek government has sufficient political capital to deliver the reforms agreed with the European Commission and the IMF for receipt of financial aid. The ETUI, at the September gathering of its Monthly Forum, will provide an alternative perspective on this issue by looking into some of the distributional implications of the fiscal austerity and deep recession currently experienced by the Greek economy.
          Chesapeake Energy Director Resigns   

OKLAHOMA CITY -- Chesapeake Energy Corp. said Friday that Thomas L. Ryan has been chosen to join the company's board of directors, taking the seat of Louis A. Simpson, who has resigned.

Ryan is president and chief executive of Service Corp. International , which operates a network of funeral homes and cemeteries.

Ryan will stand for election at the company's annual meeting of shareholders on June 14. He has already been appointed to the board's audit committee, replacing R. Brad Martin, who is becoming chair of the nominating, corporate governance and social responsibility committee. ...

Click to view a price quote on CHK.

Click to research the Energy industry.

          Iskreno (i neiskreno) sta mislite o osobi iznad   
Progesteron je chudo... Zene postanu od njega kao nimfe...
Sjaje nekako ko` da su fluorescentne...
Obozavam to blagosloveno stanje... :D
(ako ne greshim)... wink
          The Voice Tracker II ™ Array Microphone   

The Voice Tracker II ™ Array Microphone

Speech Recognition
 Mobile With Devices



1.1 Latar Belakang

Enterprise Unified Process (EUP) adalah perpanjangan varian dari Rasional Unified Proses dan dikembangkan oleh Scott W. Ambler dan Larry Constantine pada tahun 2000, terakhir dikerjakan ulang pada tahun 2005 oleh Ambler, John Nalbone dan Michael Vizdos. EUP diperkenalkan untuk mengatasi beberapa kekurangan dari RUP, yaitu kurangnya dukungan sistem dan akhir penggunaan sistem software. Jadi dua fase dan beberapa disiplin ilmu baru ditambahkan ke RUP.

1.2 Tujuan

Tujuan pelaksanaan ini adalah untuk memberikan panduan pembelajaran bagaimana, EUP merupakan implementasikan dalam suatu pengembangan perangkat lunak

1.3 Ruang Lingkup

Pengembangan aplikasi intranet potal dilakukan menggunakan metodologi Enterprise Unified Process (EUP) dengan menggunakan perangkat lunak Rational Enterprise Suite. Perangkat bantu yang digunakan adlah Rational Requisite Pro untuk menemukan dan mendokumentasikan kebuuhan user terhadap aplikasi yang akan dikembangkan dan Rational Rose untuk melakukan pengembangan kerangka aplikasi
Dalam implementasi akan dikembangkan aplikasi intranet protal untuk fullright indonesia sebagai model dan studi kasus dengan menggunakan RUP dalam proses pengembangan aplikasi, Adapu ruang lingkup pengembang Aplikasi intranet portal mencakup hal-hal sebagai :
  • Pengembangan spesifikasi dan moldul aplikasi antar muka (interface) yang menjadi penghubung antar pengguna dengan infrastruktur dan sumber daya yang dimiliki Fulbright Indonesia.
  • Pengembangan spesifikasi dan modul aplikasi perangkat bantu (tools) yang dapat diintegrasikan ke sistem seperti yang diperlukan oleh sistem.
  • Pengembangan spesifikasi database yang diperlukan oleh sistem.



Enterprise Unified Process

2.1 Pengertian Enterprise Unified Process

Enterprise Unified Process (EUP) adalah perpanjangan varian dari Rasional Unified Proses dan dikembangkan oleh Scott W. Ambler dan Larry Constantine pada tahun 2000, terakhir dikerjakan ulang pada tahun 2005 oleh Ambler, John Nalbone dan Michael Vizdos.EUP diperkenalkan untuk mengatasi beberapa kekurangan dari RUP, yaitu kurangnya dukungan sistem dan akhir penggunaan sistem software. Jadi dua fase dan beberapa disiplin ilmu baru ditambahkan ke RUP. EUP melihat pengembangan perangkat lunak bukan sebagai kegiatan mandiri, tetapi tertanam dalam siklus hidup sistem (yang akan dibangun atau ditingkatkan atau diganti), Siklus hidup TI dari perusahaan dan organziation/bisnis adlah siklus hidup perusahaan itu sendiri. Ini berkaitan dengan pengembangan perangkat lunak dilihat dari sudut pandang pelanggan.

2.2 Penurunan pada Enterprise Unified Process

2.2.1 Pengertian Rational Unified Process

Rational Unified Process (RUP) merupakan suatu metode rekayasa perangkat lunak yang dikembangkan dengan mengumpulkan berbagai best practises yang terdapat dalam industri pengembangan perangkat lunak. Ciri utama metode ini adalah menggunakan use-case driven dan pendekatan iteratif untuk siklus pengembangan perankat lunak. Gambar dibawah menunjukkan secara keseluruhan arsitektur yang dimiliki RUP. RUP menggunakan konsep object oriented, dengan aktifitas yang berfokus pada pengembangan model dengan menggunakan Unified Model Language (UML). Melalui gambar dibawah dapat dilihat bahwa RUP memiliki, yaitu:
  • Dimensi pertama digambarkan secara horizontal. Dimensi ini mewakili aspek-aspek dinamis dari pengembangan perangkat lunak. Aspek ini dijabarkan dalam tahapan pengembangan atau fase. Setiap fase akan memiliki suatu major milestone yang menandakan akhir dari awal dari phase selanjutnya. Setiap phase dapat berdiri dari satu beberapa iterasi. Dimensi ini terdiri atas Inception, Elaboration, Construction, dan Transition.
  • Dimensi kedua digambarkan secara vertikal. Dimensi ini mewakili aspek-aspek statis dari proses pengembangan perangkat lunak yang dikelompokkan ke dalam beberapa disiplin. Proses pengembangan perangkat lunak yang dijelaskan kedalam beberapa disiplin terdiri dari empat elemen penting, yakni who is doing, what, how dan when. Dimensi ini terdiri atas
Business Modeling, Requirement, Analysis and Design, Implementation, Test, Deployment, Configuration dan Change Manegement, Project Management, Environtment. 
 Even though we officially finished up our schoolwork by the first Friday in June, my boys have still been reading just about every day.  Alec, in particular, has been reading up a storm and they have all picked some really great books to read lately!

The Wolf Keepers

The White Wolf

Miles Taylor and the Golden Cape

Splat the Cat; The Rain is a Pain

The X-ed Out X-ray

I have had so much fun reading this month!  With our school year ending and spending more of our days relaxing I have had a lot of time to read... and I found so many wonderful books to indulge with.

1.  All Dressed In White by Mary Higgins Clark & Alafair Burke--  I love mystery novels and this book was fantastic!  5 years after Amanda mysteriously disappears from a seaside resort just days before her wedding her family asks the show Under Suspicion to do an expose on what really happened; hoping beyond hope to finally find out what happened to Amanda on that fateful night and answer once and for all the question of whether or not she's still alive.

2.  Irresistible by Susan Mallery--Elissa is a struggling single mom who has sworn off men until her daughter is old enough to leave home.... then her new neighbor, an ex- marine, and all around helpful guy begins to lend her a hand.  Will he prove to irresistible to ignore?

3.  Distant Shores by Kristin Hannah-- When Birdie and her husband Jack Shore find themselves with an empty house and unfulfilled dreams they are left wondering how life passed them by. As they drift apart they decide to purposely spend time apart and end up on opposites sides of the United States with Jack in New York and Birdie enjoying the pacific northwest.  As they both struggle to hold onto their dreams they are unsure if they should let one another go too.

4.  Still Alice by Lisa Genova-- I watched the movie when it first came out on DVD and just loved it but I had put off reading the book; mostly because I found the movie so moving and emotional I had no idea how I would survive the book.  It was fabulous!  When Alice first begins forgetting simple everyday things she chalks it up to the onset of menopause but soon realizes that these are not run of the mill memory lapses.  The book shows her and her family's struggle to cope with early onset Alzheimer's.

5.  Delicious by Susan Mallery -- In this prequel to Irresistible I got to read all about how Penny and her ex- husband Cal reconnected and fell madly in love with one another.  Even though they both had lots of issue, secrets, and misunderstandings.

6.  Sizzling by Susan Mallery-- After reading the first two books in the series, I just knew I had to keep going!  In sizzling Reid meets his match with feisty home nurse Lori.

7.  Tempting by Susan Mallery-- I just had to finish up the series and learn what happened with black sheep of the family; Dani Buchanan.  When she discovers who her real father is, Dani must decide what to do about him and his adopted son, Alex.

8.  We Are All Made of Stars by Rowan Coleman-- Stella, a hospice nurse, finds solace writing last letters for her patients making sure that their last words and thoughts are preserved for their families.  With her husband returned from Afghanistan a totally different man, she find escape and meaning in her work.  One night while writing a letter, Stella is faced with a dilemma.  The letters are always delivered after the patients' death but just this one time Stella feels that there could be a very different ending if she delivers it before...

9.  Beach Town by Mary Kay Andrews-- Greer is thrilled when she finds a small town Florida town that fits the exact specifications of her bosses list.  As a location scout for a movie company, Greer is used to paving the way for the film crew and all that shooting a movie on location entails but she meets her match in Cypress Keys when mayor Eb takes objection to their plans.  Will they find a way to make their movie in this beach town?

Linking Up With:


Strawberry Butterscotch

Amanda’s Books and More

My Pinterventures


          Weekly Wrap- Up: The Week We Toured a Mansion    
We had a busy week of crafting and art projects and even managed to throw in a field trip to one of the Newport mansions!  It still rained a lot but I finally decided we just needed to get out and do things and ignore the bad weather.

We woke to sunny skies on Friday and decided to get a jump on our ice tie dying.  It was a lot of fun but we ran out of ice and I had to make a quick "emergency" run to the grocery store to buy ice. (You can read all about how to use ice to tie die here). We headed out in the afternoon for the last homeschooling jump day at Launch.  We were so amazed at the huge turnout.  Unfortunately, Alec hurt his back within 20 minutes of being there and had to sit out the whole rest of the jump time.  The poor boy pulled a muscle in his back and was in pain for days.

Saturday the boys all went to work.  The younger two boys went and turned in some scrap while Ian went with his grandfather to work.  In the afternoon they helped us on the shed; cleaning up all the scrap book we had scattered around.  After dinner we played a rousing round of Apples to Apples.

I was a bit less nervous this week..  
The boys helped us move the wood rack on Sunday and then Ian went fishing while the younger two boys went swimming (no, not in the lake; that's still freezing).  After dinner we played Cranium.

I decided we just could not wait for nice weather any longer and so we headed out for a field trip on Monday ignoring the rain.  The boys and I toured one of the Newport Mansions called Marble house and learned all about living in style back in the guilded age.  We had a great time and already have plans to go back and tour at least one more mansion. I've got a full blog post just on our trip, what we learned and several more pictures coming tomorrow.

We FINALLY made it back to karate this Tuesday but only Evan was up for participating.  After class we went to Dunkin Donuts with his grandmother.  The boys helped with some housework and the groceries once we arrived home and then we all settled down for a fun new string art craft. (You can read about how we did that here).

 We awoke with no plans at all for Wednesday and all three boys agreed to participate in another art project.  Using oil pastels, watercolors, and salt we made some ocean animal paintings,  We finished up just in the time for the older two boys to head out with their dad on a run to pick up the materials for our new heating unit we're putting in our attic.  Evan really did not want to go for a ride so he talked me into staying home with him and we went for a walk on the local river trail and stopped to get some ice cream and french fries.  Along the trail we read the book Sylvester and the Magic Pebble and watched the ducks, geese, and heron.  With all the rain we've been having the water is running high and we could see the current running.

We stopped to watch the heron in the tree. 

Thursday we decided to stay home and my sister came to visit with my nephews.  The boys had a great time playing outside.

Linking Up With:

The Homeschool Post

Awesome Life Friday


Family Friday Link-Up Party

Homeschool Coffee Break

          CFCA Households Serenade the Elderly   
A concept is defined by Oxford Dictionary as, “an abstract idea.”
Aminya Baptist Aged Care residents

An idea can’t be held in one’s hand but it is a powerful tool that can inspire great attributes.

On a fine Spring day in October of 2016, serenaders coming from the Tagudar Unit of the Couples for Christ Australia (CFCA) led by the Soon household, lined up against the great hall of an aged care facility in quiescent Baulkham Hills. Strings and keyboards were tuned beforehand, music notes rustled, nervous CFCA singers hiding behind more
nervous children lined up front. Our gathering audience for today-- eager and excited elderly long term residents of Aminya Baptist Aged Care and staff. As far as sister Carina could tell, who is one of our Household members and at the same time a staff at Aminya, they haven't had visitors as of late to provide entertainment.

Children of Tagudar Unit perform When You Believe
So this was a rare opportunity for us, we reckon, as I stood with my tenor ukulele to the right of the audience. Beside me were veteran service musicians of the unit led by Anna alternating with Boboy on keyboards, Allan and Richard on acoustic guitars. Weeks of Saturday night practice led to this day as the idea pushed to me by my better half has come to fruition. 
Ladies sing The Carpenter's Close to You.
(L-R: Evelyn, Mimi, tita Nimfa, Anna)

Anna’s first note of the afternoon reverberated throughout the room and the singsong voices of children and adults alike filtered through the immaculate hallways of the facility. More patients and staff made their way to the hall as news spread like electricity. Attentive and teary-eyed, the lovely residents recalled songs from decades when the fire of youth amongst them was at its brightest.
Amie, Nadi, Connie, Clavel

Our opening song was one inspired Disney classic When You Believe from the movie “Prince of Egypt” sung gleefully by the children. This was followed by the ladies' rendition of Que Sera Sera and Karen Carpenter’s classic Close To You whilst the men belted out a Cat Stevens ballad, Father and Son. Paper Roses, originally by Anita Bryant, was clearly an audience favourite as residents mouthed words recalled from the 60s. 

While the men belt out a Cat Stevens hit, Father and Son.
(L-R: Tito Ruffy, Ronnie, Nick, Raul, Marnie,
Richard and Boboy)
The Christian hymn, Amazing Grace, was a rousing number. Based on English Anglican Clergyman John Newton’s conversion, the 17th century masterpiece was opened up by my daughter Yari’s timbered melody on her violin with the first few lines sung by 11-year old Nathan, whose angelic voice captivated audience, staff and serenaders alike.
Yari performs the opening of Amazing Grace and Silent Night

Our community singing of Peter Allen’s nostalgic hit of the 80s, I Still Call Australia Home, did not require prompting for clearly its lyrics were embedded in the hearts of our audience. 

Anna on keyboards
It was a moving ending to what was to become a regular apostolic service of this unit. Galvanized by the reception of the audience, we did not end there as the lively Christmas Caroling that followed a month and a half in December was equally received as well. What could be more merrier than singing well loved carols like Feliz Navidad, Silent Night, O Holy Night, We Wish You a Merry Christmas, Joy to the World, Little Drummer Boy, When a Child is Born, to name a few. The classic Australian Jingle Bells was entertaining as its lyrics. 

Love and service is at the core of Christ’s teaching. There is nothing more heartwarming and uplifting than giving your time and resources to your fellow men. Jesus’ teachings in Matthew 25:40 are evident, "as long as you did it to one of these my least brethren, you did it to me." In the end, a concept will remain a concept unless acted upon. With the support of the Rodriguez and Balais Households, the Soon Household of CFCA's Tagudar Unit couldn't have done a more memorable performance. 

Surely this was not our last. See you again soon!

(More photos below)

Residents enjoying an entertaining afternoon.

Amie, Connie Mimi and Carina
Nathan, Ximon and Fel
Richard, Boboy, Anna, Nick and Tito Ruffy
The most eager participant, 3-yo Luke.
Tita Nimfa confers with a resident.
Mimi introduces herself to a resident.
One of our residents reading our Christmas card.
Nick and his infectious enthusiasm.
CFCA Tagudar Unit
Carolers in Aminya, Dec 2016.

57 minutes at the 10k mark
In runner's lingo, a PB refers to "Personal Best" whether in a speedy 5k or in the grueling distance of the marathon. It is widely used in Commonwealth countries like the UK and Australia. In the US and elsewhere, it is referred to as a PR or "Personal Record".

The Iron-couple
And so on a clear Sunday morning a few weeks back with erstwhile running partner Erwin, we ran Race 4 of the monthly Sydney Marathon Clinic Half Marathon distance-- and scored a 2:06 PB. 

Mind you, it is not even the average time for our age group but nevertheless a PB is a PB when just a few months back we scored our best in Race 2 with a 2:14. I say, not bad at all!

For average Juan's like me, a sub-2 is an ambitious target. With a 5:42 pace it is most doable in the 10k, but double the distance and the tank gets dry faster than you can say PB. It is already an overwhelming achievement when just over 2 years ago, my first half marathon was an almost turtlish 3 hours!

Official time: 2:06
Still, I think we are on track. We ended the year with a bang and started one with a whoop!


          Book Tag: Cuentos clásicos   
¡¡Hola, holaa!!

¿Que tal se presenta el fin de semana? Espero que fenomenal!

Hoy vengo con un book tag que he visto en varios blogs y que me parece muy entretenido, consiste en buscar libros con alguna característica basada en los cuentos clásicos de Disney , es idea original de Silencios entre páginas.. Yo tengo muy mala memoria para ponerme a rememorar todos los libros que llevo leídos en mi vida, por lo tanto lo haré con las últimas lecturas o aquellos que me vengan a la mente en el momento.

¡Espero que os guste!! Empezamos...

La liebre y el conejo

Un libro que leíste muy rápido y uno que te demoró mucho tiempo leer

 Muy rápido, El jinete de bronce, es una novela que me gusto muchísimo, me engancho de tal manera que lo leí en un pis-pas

Muy lento, El efecto del aleteo de una mariposa en Japón, se me hizo un poco pesado y tardé más de dos meses en terminar de leerlo.

Los tres cerditos

Trilogía Saga que en un principio no te acababa de convencer pero que finalmente se ganó tu corazón.

No tenía ninguna intención de leerla, pero me encontré el primer libro en un rastro a muy buen precio y no resistí la tentación, fue toda una sorpresa, pues a pesar de mi reticencia terminó por encantarme.


Un libro en el que tenías puestas muchas expectativas y acabaste odiando

La trilogía "Sueña" de Lisa MacMann, quizá porque tenía las expectativas demasiado altas es que terminó por decepcionarme. Me forcé a leer hasta el segundo libro por si la cosa mejoraba, pero nada, no le cogí el punto a la historia. La verdad es que la idea para la trama es muy buena y pudo haber dado mucho juego, pero a mi parecer se quedó en un simple intento..¡una pena!

Peter Pan

Libro que has leído muchas veces pero del que jamás te cansas.

Si tuviese que elegir cual es la mejor novela del mundo sin duda elegiría El principito, la mejor historia jamás escrita. No recuerdo la edad que tenía cuando lo leí por primera vez, pero era todavía una niña, por aquellas no entendí del todo el trasfondo de la novela, pero tras varias re-lecturas como adulta se ha convertido en uno de mis libros favoritos y que nunca me cansaré de leer.

El libro de la selva

Un libro que perdiste o tuviste que tirar por algún motivo.

Libro de lectura obligatoria en el instituto, recuerdo que me lo prestó una compañera con la mala suerte de que volqué encima de el un vaso de agua, quedo inservible por lo que tuve que tirarlo y comprarle un ejemplar nuevo, por supuesto. Creo que es el único libro que he tirado nunca, porque la verdad es que guardo hasta los cuadernillos rubio del preescolar...
Un historia muy juvenil y entretenida por cierto, es los pocos obligatorias de los que recuerdo la historia.


Vencedor Ganhara:1000XP,Rage Capsule
          Trump Transition Team 16   

Trump Transition Team 16

Trump Transition Team 16 (2016)


If fascism ever comes to the United States, it’ll be because the people voted it in.
--Irving Wallace, The R Document


          Plus ça change, plus c'est la même chose   
Dan Drezner is kicking Britain -- and the American foreign policy commentariat -- while they're down. The essay is mostly good, although regular readers of this blog probably won't find much of it new, but I must disagree with part of his conclusion:
There is no denying that the relative power of the United States is less now than it was a decade ago.
I think that is deniable. A decade ago the U.S. had alienated many of its allies, the United Nations, and all of the BRICs by invading Iraq with a "coalition of the willing" led by a president which half of the country believe did not actually win the 2000 election. Some suggested that American democracy was at risk at home, while its foreign partnerships -- especially NATO -- were similarly endangered. A decade ago the U.S. was still recoiling from the 9/11 attacks and was braced for a very dangerous future. A decade ago the European Union was resurgent, Iran was less isolated (and more recalcitrant), and China was building up its "Beijing Consensus". All of the talk in IR/FP circles was about decoupling, anti-American balancing, the end of legitimacy of American economic leadership via multilateral institutions like the IMF, WTO, and World Bank, and the end of security leadership via the UN and NATO. For all of George W. Bush's posturing, the U.S. faced some very severe challenges, and handled almost all of them pretty poorly.

Some of these persist, but Drezner is correct to note that at this point all of the potential challengers to U.S. primacy have faltered, while the U.S. is picking itself back up. We're talking about "relative" power, remember, so let's just ask who is on the other side of the U.S. in this equation. The E.U.? The BRICs?

Sean Starrs has a very interesting paper out on "early view" in International Studies Quarterly making the case that American economic superiority hasn't slipped at all since the crisis. Here's the abstract:
This paper argues that a fundamental failing in the debate on the decline of American economic power is not taking globalization seriously. With the rise of transnational corporations (TNCs), transnational modular production networks, and the globalization of corporate ownership, we can no longer give the same relevance to national accounts such as balance of trade and GDP in the twenty-first century as we did in the mid-twentieth. Rather, we must summon data on the TNCs themselves to encompass their transnational operations. This will reveal, for example, that despite the declining global share of United States GDP from 40% in 1960 to below a quarter from 2008 onward, American corporations continue to dominate sector after sector. In fact, in certain advanced sectors such as aerospace and software—even in financial services—American dominance has increased since 2008. There are no serious contenders, including China. By looking at the wrong data, many have failed to see that American economic power has not declined—it has globalized.
This paper is interesting in two ways. First, it recasts the discussion away from monadic attributes -- GDP share, say -- towards global categories -- market share of American multinational corporations. Second, it suggests that the old "relative power" discussions, which tend to be cast in dyadic terms, is also inappropriate. Instead we need to think globally. If China increases its GDP share relative to the U.S. but does so by importing American technology, adding a small amount of value, then exporting a finished product, the statistics will show a big GDP boost from exports but can we really say China has gained on the U.S. in any meaningful way? As Susan Strange once wrote, becoming a blue collar worker in service to American white collar management does not make you more powerful than the Americans. The old dependency theorists understood this quite well even if they got some other things wrong. Add to this Benjamin Cohen's recent work (with Tabitha Benney) showing that the US dollar has not slipped in importance in the monetary system (recent events have demonstrated this), and my dissertation (recently defended) showing that American prominence in global banking has increased since the crisis, and the overall picture looks clear: relative to recent history, the U.S.'s power position has not changed and has in some ways improved.

At the same time, China's immaturity has made many of its neighbors nervous. Japan, Korea, and Australia have increased security and economic ties with the U.S. which had slipped a bit a decade ago. The Transpacific Partnership will likely extend these gains. China's inability to encourage others to bandwagon with it is evidence that it has not gained much, if any, leverage on the United States. China's increasing reliance on the world's baddies -- which are increasingly under threat -- as sources of raw materials and markets for trade and FDI is not an indication that it is moving it into a position at the core of the global system. The inability of China to make ASEAN+3 a meaningful institution -- or develop any other -- is another weak spot, as is its recent growth slowdown, financial instability, and the fact that it faces 250-500 domestic protests per day.

Or perhaps I could put it another way. If, in 2003, I had told you that the Iraq and Afghanistan wars would be a disaster, the U.S. would propagate the worst global financial crisis since the 1930s, the Middle East would be in utter turmoil, the biggest development in American politics is the rise of right- and left-wing protest movements, China would grow at 10%/year over the course of the decade and that the net result of all of this is that the U.S. has become more prominent in the global economic and security systems... you'd probably think I was insane.

But that's what's happened.
          How I'm Able to Keep My Hair Healthy Without Getting It Cut   

If anyone at home is keeping track, I haven't cut my hair since early December. That means no scissors have come near it in nearly 6 months and these photos were taken this past weekend. Not too shabby, right? My hair is as healthy as ever and I wanted to share my haircare process with you guys so hopefully you can master the same results!


Madewell: Eyelet Bell Top / 7FAM: Denim Shorts / Hermes: Oran Slides (similar HERE and HERE) / Celine: Red Nano Luggage / Ray-Ban: Clubmasters / Nordstrom: Pearl Earrings

My hair follicles are thin and oily, but I have SO much hair. With thinner hair, comes more oil and it's something I've learned to deal with and is why dry shampoo has been my life saver.

My hair gets oily after one day, meaning that the night after washing it, the crown of my head and the sides near my ears are unacceptably oily. BUT the way to combat oil is to not wash it as much. So while I have really oily hair, I only wash my hair 2-3x a week. In between, I dry shampoo it up, and put it in a pony tail or bun if necessary! You can see my dry shampoo routine HERE and my pony tail routine HERE.

What I wanted to do below is take you through all the steps of my current routine from shower to post washing hair and everything in between!

In the Shower:
1. Shampoo: I started using this shampoo around this time last year due to a sponsored campaign and ended up LOVING it. I've tried other products since but none compare to this. Finding a shampoo I actually really love is like finding a needle in the haystack. My go-to joke was how I'll never be able to commit to anything if I can't commit to a shampoo for more than a month.

But now it's been close to a year and they don't sell it in store anymore (thank you Amazon!) and I have stocked up. Don't know how I'll ever use anything else!

2. Hair mask (once every other week): I never really used conditioner in the past because of how oily my hair is, but I found that this is a 10x better option anyway! I use this mask on my hair in the shower abut once every other week and only put it on the ends (any part that a low pony tail and down would hold) and avoid getting it on my scalp. 

My hair has NEVER been softer after using and it will literally transform your hair within 6 minutes. I always want to use it more because I love how soft it makes my hair but I don't want to over use it so I'm in a constant struggle!

When Hair is wet:
1. Spray with Leave in Product: Out of the shower I towel dry it and spray this leave in treatment. Just like the mask above from the same brand, it really does help transform and protect my hair when I style it. It also helps with tangles which is huge for me so I'm not ripping out my hair!

2. Brush: I got this brush as part of a mailer a couple months ago and I absolutely love it. It's so great for wet hair and won't damage or rip anything out like other brushes do! I wasn't into they hype of a wet brush before I tried it and now I can't go back to any other way!

3. Oil: Argan oil had been a huge game changer in terms of damage protection and nourishment for my hair. I pump two pumps into my hands, move it around and then flip my hair over and really work the oil into the lower parts of my hair (once again avoiding my scalp because we're oily up there). Not only does it smell amazing but it helps bring my hair back to life and protect it.

4. Blowdryer: Before you say anything I know it's crazy expensive for a hairdryer. BUT it has been the BEST hairdryer I have ever used in my entire 26 years on this earth and the price is 100% worth it. It's crazy powerful and my hair is dry within a matter of minutes. My theory is the less time you spend blowdrying your hair, the less heat and damage will come from it. So why not get a really good and fast drying one and be done with it? Not to mention it's SUPER lightweight.

5. Curling Wand: I curl my hair on average about once a week because I think if you do it every day, you will damage it. Sometimes you have to let your hair breathe a little and give it that natural life it wants to live! When I do curl it I always make sure to use this wand. Even at it's highest setting, it won't ruin or burn your hair. You know it's a good wand when your hair looks healthier after you use it!

To Extend Clean Hair:
Dry Shampoo: I love and swear by this dry shampoo till the day I die! You can see a full review of other ones HERE but this will always be my holy grail!

You can see my last hair cut and meet my favorite stylist HERE in this video! Brandon, I'm not cheating on you I just haven't gotten my hair cut!!
P.S. I think it might help to note that I've never colored or treated my hair!

As I recently scanned the Spanish ‘Voto en Blanco’ blog I was curious to find that “Mr Gordon Brown” was one of its subjects. British voters have their own views of the man who was their premier till just a year ago. So I was interested to see how, ‘Ligur’, who penned this piece viewed him from afar.

In an article entitled “Large armchairs for great failures” ‘Ligur’described Gordon thus – “the ex English premier, has passed into history as a true disaster, with actions and omissions of the colour blind or an individual with crossed laterality. Consequences: slowness and stubbornness amongst others.

“He neither saw the crisis nor were his measures immediate, which caused a meltdown of English banking, which hastily passed into the hands of the State in frightening proportions. The State remains the owner of much of the English major banks, who were not purchased by nor have the participation of Spain’s Santander. In the first elections they gave him his settlement. He went correctly but politicians rarely assume their failures and they go home to hope that an editor will commission their memoirs.”

After dwelling on the future for the next 100 years being in Africa ‘Ligur’ goes on to address the IMF where Brown has been touted as a possible president causing much heated debate in the UK.

‘Ligur’ is of the view that the political class in general and especially in Brussels receive “the surreal and corrupt” because its politicians and senior officials are supported including placing “the surplus failed and burned out” in well-paid jobs at international level.

He continues: “Mr. David Cameron, the British Prime Minister, has spoken clearly about his predecessor stating “he is not the appropriate person to lead the IMF since he never admitted the UK had a debt problem”. Fortunately, for Mr Brown to receive that post, which reported has a salary of 270,000 pounds (350,000 Euros) a year, the British Government would have to nominate him which clearly the coalition has no intention of doing.

‘Ligur’ then addresses his fellow Spaniards: “It is not that the antics and intrigues of the House of Commons that waken me from this dream but it is the similarities… Because his (Brown’s) Spanish counterpart Zapatero has more or less the same merits.” He believes a retired Zapatero, who leaves office next March, could be bound for the World Bank. So, asks ‘Ligur’, if the opposition Partido Popular leader, Mariano Rajoy, replaces him after the 2012 elections will he back Zapatero’s appointment?

Brown and Zapatero are both failed premiers. Their respective socialist parties are more popular than they. Some might argue the IMF and World Bank deserves them. The question is, do we?
          And She Shall Go To The Ball.   
Last night was the much-anticipated SPP end of the year ball -- officially dubbed 'A Night at Monte Carlo' due to the blackjack tables that were present. It was held at Opal, a kind of swanky little place down on Embankment. There were 150+ people, and I think a fun time was had by all.

Kate and I started out the day by hanging out at her flat and catching needed. She left for a two week vacation back in Texas early this morning, so we needed some quality time before then! A couple of hours later, Paloma and Harry joined, and we had a grand little time being ridiculous: singing, dancing, eating, drinking, playing games, and finally getting dressed and leaving.

Apples To Apples -- umm, we'll just say it's a fun game. :)

In the middle of our little dance party.

Not sure why we thought this was a good idea but this picture shows pure happiness. I love my Palomy!

She was my date for the night. :)

Keeping it super classy with the huge honking carrots dipped in hummus. And peanuts. And vodka.

Love, love, love my girls. These are two of the main reasons I will miss London so much.

Prom photos!

About to embark on a booze-filled tube ride. Looking back, this was probably unnecessary.

At the actual event.

Overall, I think the event was really nice. It was well-planned (good job, Char!) and I think enjoyed by most, if not all. I, for one, am more than happy to have an excuse to throw on some five inch leopard print pumps, a pretty dress, and red lipstick!

This morning...was a tad rough. I may or may not have stayed in bed until 1:00 p.m. ((You know that means I did.)) Thankfully, I'm feeling much, much better now, and finally feel like I can start being somewhat productive, albeit from my bed. On this evening's agenda is more LSAT studying and possibly a trip to the gym. Rad.
          The Fender Musicmaster and Duo-Sonic   
1951 Fender Esquire
Fender introduced their solid body electric guitar, the Esquire, as early as 1950. This "Spanish-style" electric guitar was made in the style of Leo Fender’s lap steel guitars, with a single slanted pickup placed right next to the bridge and saddles.

'50 Broadcaster
In the fall of that year Fender added an additional pickup and called that guitar the Broadcaster, which didn’t last long as Gretsch had trademarked that name for their drum sets. So the word "Broadcaster" was cut off of subsequent headstock decals.

1951 Fender Telecaster
By the summer of 1951 the guitar was renamed the Telecaster.

1954 Fender Stratocaster

Moving forward to 1954, Fender introduced the Stratocaster. The introduction of this guitar coincided with the year Elvis Presley became popular, which caused an increased interest in the guitar.

By 1956 Leo Fender thought it might be a good idea to introduce a student model to the Fender line up, which would have a shorter scale for small hands and also had a reduced price point.

1956 Fender Musicmaster and Duo-Sonic Guitars
The 3/4 sized Fender Musicmaster and Duo-Sonic guitar guitars were both offered in the spring of 1956. Both guitars featured a 22 1/2” scale bolt on, soft V style maple neck with a maple fret board. The tuning machines came with less costly plastic buttons instead of metal ones found on the strat and tele. The guitars double cutaway slab body was made of either an ash or alder and featured shorter horns than those on a Stratocaster. Both instruments came with a single volume and tone control.

1956 Fender Musicmaster

The Musicmaster featured just one single-coil slanted pickup in the neck position.

'56 Duo-Sonic

The Duo-Sonic added an additional pickup, without a slant, in the bridge position and a 3-way selector switch on the lower horn. The middle position on the Duo-Sonic placed the single coil pickups in series, thus acting like a humbucking pickup.

Bridge for 1956 Duo-Sonic

Both guitars had adjustable bridges which had 3 sections, much like the older Telecaster bridges, with each section doing duty for two strings. This bridge was fastened directly to the body and it came with a bridge cover, which generally was taken off the guitar.

1956 Duo-Sonic

The initial models of each instrument came with an anodized aluminum pickguard done in a gold colour. This provided shielding. The serial number was stamped on the chrome neck plate.

The original run of these guitars came in only one color that Fender called Desert Sand. The suggested retail price at the time for the Duo-Sonic was $149.50.

1959 Musicmaster

This model went unchanged until later in 1959 when a rosewood slab fret board was added to the maple neck. Within a year Fender changed this to the veneer style rosewood fret board. The anodized aluminum pickguard was changed to a plastic one with shielding under the potentiometers.

1959 Musicmaster

1959 was also the year that the Musicmaster and Duo-Sonic came in Sunburst which replaced Desert Sand.

1963 Musicmaster

In 1963 the sunburst finish was discontinued and the guitars were available in white with brown plastic pick guards.

1966 Fender Duo-Sonic II

Big changes occurred in late 1964 when the Duo-Sonic and Musicmaster were redesigned. That year the guitars were renamed the Duo-Sonic II and the Musicmaster II.

1964 Fender Duo-Sonic II
Fender had released the Mustang in that same year and this guitar featured a larger offset body. The headstock on the Mustang was larger. These features were added to the Duro-Sonic, which became essentially a Mustang without the vibrato. The 3-way switch was also gone, and replaced with two 3 position slider switches, similar to those on the Mustang.

1965 Fender Duo-sonic II
Both pickups were slanted and available with black or white covers. The pickguard was now a 3 ply style and offered in white or red pearloid material. Just like the Mustang, the volume and tone controls and the jack were mounted on a separate metal plate.

1964 Musicmaster II

Similar treatment was done to the Musicmaster, but it had no slider switches.

The bridge/saddle on both guitars were redesigned to have a raised lip on the end to attach the strings. The neck was still available with the 22 1/2” scale, but the guitars were also offered the same 24” scale neck found on the Mustang.

1964 Musicmaster II and Duo-Sonic II

Both guitars were available in Dakota red, white, or Daphne blue finishes.

The Duo-Sonic II lasted until 1969, when Fender determined that the popularity of Mustang sales did not warrant maintaining the “hard-tailed” Duo-Sonic.

1971 Musicmaster

However the single pickup Musicmaster was still kept in the line up.  However the designation Musicmaster II was dropped in favor of just Musicmaster. The Musicmaster was offered by Fender through 1982.

'93 Duo-Sonic

In 1993 Fender decided to reissue the Duo-Sonic. This time it was made in Mexico. The scale was still short, however this time it was 22.7” instead the of 22.5’ length. The neck was now back to maple with a maple fretboard. The twin slider switches were replaced with the 3-way toggle selector on the guitars upper horn. The bridge still had the raised lip. These models were available in black, Torino red and Arctic white. These guitar remained in the line up through 1997. The pickguard was made of one piece of plastic, with no chrome control panel.

1998 Squier Affinity Duo-Sonic
In 1998 the Duo-Sonic was produced as a Chinese made Squier Affinity model. The biggest changes on this version was the the pickups, which looked more like strat pickups with the pole pieces showing. The two knobs were plastic strat-style versions instead of Mustang or Tele style knobs. This guitar was dropped from the line up in 1999.

2008 Squier Classic Vibe Duo Sonic
In 2008 the Duo-Sonic resurfaced under the company’s Squier brand as part of their Classic Vibe series. This time the guitar attempted to be a recreation of the 1956 version, including the Desert Sand finish, the gold anodized pickguard and the maple neck/maple fret board.

There were a few changes. The body was made of basswood and the neck was a 24” scale with a C-shape. The frets were updated to medium jumbo ones and the bridge pickup was moved 3/4’s of an inch further from the bridge compared to the original. This model was discontinued in 2011.

2016 Fender Duo-Sonics

In 2016 Fender offered two updated versions of the Duo-Sonic under the Fender brand name. Both guitars came with 24” scale necks.

2016 MN

The Duo-Sonic MN featured 2 single coil pickups with a slanted neck pickup and a bridge pickup that was parallel to the bridge/saddle. This guitar appears to be fairly close to the original model, but for the scale and the six-section adjustable bridge with the strings going through the body and anchored in the back of the guitar.

2016 HS

The other model was the Duo-Sonic HS, which featured a single coil slanted pickup in the neck position and a humbucking pickup in the bridge position that featured coil tapping. The bodies are made of alder wood, while the necks are maple and offered with either a maple or rosewood fretboard. Both instruments are manufactured in Mexico and remain in the Fender line up at present.

Bronco Set

A close cousin to the Musicmaster and Duo-Sonic was the Fender Bronco. This was another student guitar that was initially sold as a student package along with the Fender Bronco amp, which was actually a very nice Fender silverface Vibro-Champ amplifier. The only difference in the amplifiers was the colour of the logo. This amplifier came with red lettering that stated Bronco, instead of blue lettering stating Vibro-Champ.

1967 Fender Bronco
The Bronco guitar was introduced in 1967. The guitars body was the same as the Mustang and Duo-Sonic of that era. The C-shaped neck had a scale of 24” and included a large headstock, similar to the one on the Mustang.

The fretboard was of the Fender laminated rosewood variety with dot position markers. Like the Musicmaster, the Fender Bronco has only one pickup, but it was placed In the bridge position. This was a slanted single coil pickup with no exposed pole pieces.

1967 Fender Bronco amplifier
The 3 ply pickguard was was white or black plastic and included a section for the volume and tone controls and jack. The Bronco came with an unusual vibrato system that Fender never used on any other guitars.

The Bronco stayed in the Fender line up until 1981. It was then replaced by the Fender Bullet 1.

1981 Fender Bullet 1
The Fender Bullet 1 was another unique Fender instrument marketed to students or players looking for a low cost Fender guitar.

This first version of the Bullet included an anodized pickguard with controls for tone and volume.. The distal end of the metal pickguard had a lip that held the six adjustable bridge saddles.

The guitars body had a shape more like a Telecaster than a Mustang. The twin single coil pickups were done in the same manner as the original Duo-Sonic; the neck pickup slanted downward and the bridge pickup was parallel to the bridge saddles. The bolt-on maple neck was topped with a laminated rosewood fretboard and a Telecaster style headstock. The 3 position blade switch was very similar to the one used on early Stratocasters.

'81 Bullet Deluxe

Later models, known as the Fender Bullet Deluxe, were produced with a plastic pickguard and a metal plate that housed the bridge/saddle unit. By 1982 the Bullet was redesigned and this version bore no similarity to the Duo-Sonic.

Fender Swinger

One other very interesting Fender student guitar worth mentioning;The Fender Swinger.

Babe Simoni
Vigiliio “Babe” Simoni was hired at Fender when he was a 16 year old kid. He rose up the ranks and became the product manager. Simoni stayed on with Fender after CBS purchased the company.

Swinger body routed for Bass V pickups

The new bosses gave him instructions to find something profitable to do with leftover parts. Simoni was not a designer, but he was skilled in shaping bodies, necks and routing.

He came up with two very unique guitars and one of them was the Fender Swinger, which was fashioned from leftover Musicmaster, short-scale necks, and Fender Bass V bodies.

Fender Swinger
Babe had workers saw a curve section into the bottom end of the body and then the sawed off a portion of the upper horn. He also had them cut the end of the headstock on the the 22 1/2” Musicmaster necks into a sharp point.

These guitars  utilized left over 1969 pick guards that had been cut out to allow space for the metal control panel. This guitar came with a single slanted neck pickup. The 3 section bridge/saddles were the same ones used on Musicmasters and Duo-Sonics that were made during the 1964-1969 era.

1969 Fender Swinger
Swinger bodies were offered in various colours, including Olympic White, Daphne Blue, Dakota Red, Black, Lake Placid Blue, and Candy Apple Red.

Logos on the Headstock

The tuning keys had white plastic buttons and the Fender logo decal (in black font) was put on the headstock. On some models to the right of this was “Swinger” in a similar black script. Most models deleted the guitars name.

Back of the Swinger body

Though the Swinger was an inexpensive 3/4 sized guitar at the time it was offered to the public, its scarcity has made this guitar very collectible and commanding thousands in today’s vintage market. 

Another variant of the Duo-Sonic and Musicmaster guitar was the Fender Musicmaster bass guitar.

1966 Fender Mustang Bass
Fender had launched the Mustang guitar in 1964. Two years later Fender produced the Mustang Bass. This was a short scale bass with a 30" neck, split single coil pickups, somewhat like the ones on a Precision Bass, but with rounded corners, and a body just like the one on the Fender Mustang guitar.

This bass came with a plastic pickguard and a metal control section similar to the one on the Mustang guitar. The bridge/saddle section consisted of a chrome plate with a raised lip at its end and 4 adjustable saddles.

1971 Musicmaster Bass
In 1971 Fender introduced a budget version of this bass and called it the Musicmaster bass. The body was similar. This instrument was made of surplus parts of other guitars.

The controls and pickup were mounted on the plastic pickguard, which was much smaller than the one on the Mustang bass. The bridge/saddle was different from the Mustang bass.

The strings attached to the lip of a chrome plate and passed over two adjustable sections, much like the saddles found on a Telecaster.

1972 Musicmaster Bass

This bass had one single coil pickup with a cover that did not expose the pole pieces. If you removed it, then you would find six pole pieces, as it was actually a Stratocaster pickup. This led to a common criticism that the Musicmaster bass sounded thinner than other bass guitars.

1971 Fender Musicmaster Bass

Most Musicmaster bass guitars came with a white or black pickguard, while some had a pearl design. The 30” scale maple neck was capped with a rosewood fretboard. The headstock was smaller than the Mustang bass. The tuning keys were triangular.

Original models came in black, red, or white. Later models were available in other Fender finish options.

The Fender Musicmaster bass was in the line up until 1981. It was reintroduced as the Squier Musicmaster bass in 1997.

1997 Squier Musicmaster Bass
There were several differences in this model, aside from being made off shore.  This version had four exposed pole pieces. The bridge was still mounted on a screw in chrome plate, but it had four adjustable saddles instead of just two.

The control knobs on the Fender Musicmaster bass were made of plastic, while the Squier version had metallic knobs.

Squier Bronco Bass

The Squier Musicmaster bass was produced for less than a year, when Fender introduced the Squier Bronco bass. This was a simlar bass, but utilized a covered pickup that had 4 pole pieces. The bridge/saddle reverted back to the two section type.

2002 Fender Mustang Bass MIJ

The Fender or Squier Musicmaster bass never resurfaced. The Fender Mustang bass was reissued in 2002. It remains in the Fender line up.

Squier Bronco
The Squier Bronco Bass is now part of the Squier Affinity series.

Unfortunately, the vintage Fender Musicmaster bass, though no longer available, is one of the least collectible Fender instruments.

The links under the pictures will take you to their source. The links in the text will take you to more interesting information.
©UniqueGuitar Publications (text only)

          Larry Coryell, The Godfather of Fusion Guitar, Dead at age 73 - A Retrospective of his guitars   
Larry Coryell playing his Hagstrom Swede guitar
Larry Coryell passed away of heart failure last Sunday at age 73. Larry was best known as a Jazz-Fusion guitarist and even dubbed the “Godfather of Fusion.”

He was born Lorenz Albert Van DeLinder III in Galveston Texas, but grew up in Richland, Washington. When his mother re-married. Larry took his beloved stepfather’s surname, Coryell. He attended the University of Washington for his undergraduate degree and during those years played in some area club bands.

Coryell with Chico Hamilton Quintet

In 1965 Larry Coryell moved to New York City to attend the Mannes School of Music. This is where he got his first big break by joining drummer Chico Hamilton’s jazz quintet.

Coryell in the Gary Burton group

A few years later he recorded with Jazz vibraphone player, Gary Burton as a member of Burton's band.

The Free Spirits

Coryell went on to become the leader of a Jazz-Rock group called The Free Spirits and recorded several album with the group.

Larry and Julie Nathanson Coryell

It was during this time period that he married Julie Nathanson, a writer-actress and released a solo LP entitled Lady Coryell. This and subsequent LP’s featured his wife’s photos on the cover as well as her poetry.

1970 Album Spaces

In late 1969 he recorded Spaces, the album for which he is best remembered. It was a guitar blow-out that also included John McLaughlin.

Larry Coryell 1971 Barefoot Boy

In the early 1970’s he was in a group called Foreplay, Albums from this era include some of his finest, including Barfoot Boy, Offering and The Real Great Escape.

 Coryell at Long View Farm

After Foreplay disbanded Coryell briefly turned to the acoustic guitar. He returned to the acoustic guitar for albums with the Brubeck Brothers and Mouzon.

The Guitar Trio

By 1979 Coryell formed The Guitar Trio with John McLaughlin and Paco de Lucia. The group toured Europe. Sadly his addiction lead to him being replaced by Al Di Meola.

Larry stated that he sought help for his problems and became sober, but attended counselling most of his adult life.

1967 Super 400

Throughout his career, Larry Coryell played a variety of interesting guitars. He seemed to be most fond of archtop, hollowbody electrics and even states in an interview that his favorite guitar was his 1967 Gibson Super 400.

Younger days with the '67 Super 400

Interestingly, he views guitars as "wood and metal"; Coryell was all about the music.

Coryell with his first Super 400

In his younger days he played a different Gibson Super 400. This one was blonde and had a single floating pickup mounted on the pickguard.  This guitar was stolen.

With Hagstrom Swede

For a long time he played a Hagstrom Swede.  This was a solidbody guitar that he says he received when his manager made a deal with the company and he used it for nearly 12 years.

Coryell with Ovation Adamas

Coryell also liked the older Ovations that were made in the 70’s, as they were durable road guitars, had great piezo pickups, and had the feel of electric guitars. At one time he even played an Adamas 12 string.

With Matthews Telecaster
Coryell has been photographed playing Martin guitars, classical guitars (actually a Rodriguez Flamenco guitar that was a gift), a white Les Paul guitar, even a Stratocaster and a Telecaster.

Coryell with Parker Guitar

Larry Coryell is well known for playing a blonde Parker semi-acoustic hollowbody guitar. He also played a similar model with a sunburst finish.

Coryell with Parker Event Series acoustic

Coryell must have been fond of Parkers, as he also owned and played a Parker Event Series acoustic steel string guitar, that was made by Washburn.

Larry Coryell Cort model

At one point Cort Guitars offered a Larry Coryell model.

Coryell with his SF Twin Reverb

For much of his career Coryell relied on Fender Twin Reverb amplifiers. Later in life he only used this amp for loud gigs, instead relying on a Jazz-Kat BluesKat amp or a Henriksen amplifier.

With Hamer Monaco III

He said that used little or no reverb, preferring a touch of delay and chorus to get his sound.

The Original Eleventh House
Larry Coryell has collaborated on stage with so many great artists, from Herbie Mann to B.B. King and others too numerous to mention. Larry was still touring the world right up until his passing. He had played two shows at the Iridium in New York city on February 17th and 18th.

He was planning an extensive 2017 summer tour with a reformed the Eleventh House.

He is survived by his wife, Tracey, his daughter Annie, his sons Murali and Julian, and his daughter Allegra, as well as six grandchildren. Both of his sons play guitar and have their own trios

Click on the links under the pictures for the sources. Click on the links in the text for more interesting information.
©UniqueGuitar Publications (text only)

          Blonda si-o bruneta se fut hard   

Blonda si o bruneta dornice de futaiuri salbatice se freaca cu doi barbati care dupa ce le dau limbi in pizda se fut cu ele in mai multe pozitii si amandoua vor sa fie spermate in gura,le fac laba si o sug pana ejaculeaza cei doi tipi.Porno cu femei nimfomane care nu se satura deloc […]

The post Blonda si-o bruneta se fut hard appeared first on Filme Porno XXX Gratuite.

          ส่วนประกอบของหน้าต่างโปรแกรม microsoft word 2007   
1 การเปิดโปรแกรมไมโครซอฟต์เวิร์ด
ให้คลิกที่ปุ่ม Start\All Programs\Microsoft Office\Microsoft Word 2007 จะเปิด โปรแกรม Microsoft Word 2007 ในชื่อไฟล์ว่า Document1 เสมอ แต่ถ้าเปิดแฟ้มใหม่ต่อไปอีกก็จะ ใช้ชื่อเป็น Document2,………, Document10 ไปเรื่อย ๆ
2 ส่วนประกอบของโปรแกรมไมโครซอฟต์เวิร์ด
เมื่อได้เปิดโปรแกรม Microsoft Word ขึ้นมาแล้ว จะปรากฏหน้าต่างของ โปรแกรม ซึ่งมีส่วนประกอบ ดังนี้
  1. แท็บเครื่องมือ ด่วน
  2. ชื่อแฟ้มและ โปรแกรม
  3. แท็บ
  4. Ribbon
  5. แบบอักษร
  6. ไม้บรรทัด
  7. ตัวเปิดไม้บรรทัด
  8. ตำแหน่งพิมพ์หรือ เครื่องหมายจบ
  9. แท็บเลื่อน
  10. มุมมอง/ย่อขยาย
  11. แท็บสถานะ
จากปุ่มเมนูด้านบน สามารถ อธิบายได้ดังนี้
6.2.1 แท็บชื่อแฟ้มและโปรแกรม (Title bar)
เป็นส่วนที่แสดงชื่อของโปรแกรม และชื่อไฟล์เอกสารที่เราเรียกใช้
6.2.2 แท็บ
6.2.3 แท็บเครื่องมือด่วน (Toolbar)
เป็นส่วนที่แสดงคำสั่งของเวิร์ดที่ใช้บ่อย ๆ โดยแสดงในรูปของปุ่ม รูปภาพ หรือไอคอน โดยปกติจะมีแท็บเครื่องมือมาตรฐาน จัดรูปแบบ และรูปวาด ขึ้นมาให้ก่อน
6.2.4 ไม้บรรทัด (Ruler)
เป็นส่วนที่แสดงมาตราส่วนเช่นเดียวกับไม้บรรทัดทั่วไป เพื่อบอกระยะ ของข้อความในเอกสาร มีทั้งแนวนอนและแนวตั้ง ใช้ได้ทั้งเป็นนิ้วและเซนติเมตร
6.2.5 ตำแหน่งพิมพ์
เป็นเครื่องหมายที่บอกตำแหน่งการพิมพ์งาน (Cursor)
ตาราง การใช้แป้นพิมพ์ เพื่อเลื่อนหน้าเอกสารหรือตำแหน่งพิมพ์
กดแป้น Home
กดแป้น End
กดแป้น Ctrl + Home
กดแป้น Ctrl + End
กดแป้น Page Up
กดแป้น Page Down
กดแป้น Ctrl + Page Up
กดแป้น Ctrl + Page Down
6.2.6 แท็บสถานะ (Status bar)
เป็นส่วนที่แสดงการใช้งานเอกสารขณะนั้น ในบางภาวะการทำงาน ส่วนนี้จะแสดงคำอธิบายการทำงานให้ทราบด้วย
6.2.7 เลือกวิธีเรียกดู
เป็นเครื่องมือหรือปุ่มที่ใช้ในการเรียกดูเอกสารตามที่ต่าง ๆ ที่จะเลือก

6.2.8 มุมมองต่าง ๆ เราสามารถใช้แท็บมุมมอง และกลุ่มคำสั่งต่าง ๆ บน Ribbon หรือใช้แถบ สถานะทางมุมล่างขวามือ

          Asian Hairy Part 1   

          Outfit Post: The Morning After The Night Before   

It’s funny how quickly time flies and how much your life can change before you even know it. This year marks a whole decade since I graduated and it feels like I’ve experienced several lifetimes over the last ten years! Being a bright-eyed, broke graduate is a very distant memory now, as are those heady, party-hard student days. Life is thankfully a lot more serene and settled now.

It’s funny how quickly habits change; nights out have been replaced with nights in, I choose green tea over vodka, reading is a pleasure rather than a chore and exercise is a part of my vocabulary! My current choices may sound dull but priorities change, my indulgences are now travel and investment pieces rather than high street purchases and nights out. That’s not to say I’m a hermit, I just prefer a bloody good Negroni to a Smirnoff Ice! The novelty of going “out-out” is long gone for me, I went from student nights out straight to endless fashion events.

Don’t get me wrong, sometimes the best way to blow off some steam is a night out. But for me, the best part of going out is the getting dressed and getting ready part – the anticipation and build up. Nowadays, I’ll book in to get my hair and make up done if it’s a special night and I want to feel good, this is always my highlight!

I also like the end of the night, the mixture of elation, exhaustion and sweaty happiness. At university, this meant walking home in a giggly group dissecting the events of the night as daylight broke. The juxtaposition of our dresses and heels still stale from the night before and the fresh morning air, full of the sounds of birds chirping always amused me. This was actually the inspiration behind this outfit, an ode to the walk of shame, if you will.

I absolutely adore this Zara shirt…dress…thing. I’ve had it for about a year and still can’t figure out whether it’s a long shirt or a short dress. Sometimes I wear it as I have here, with shorts underneath for safety but sometimes I wear it to work with skinny jeans. I paired the shirt with my favourite Next heels, a little fluffy and boudoir-esque to add to the overall vibe of the outfit. Now that I’m typing this all out, it feels a little silly to be inspired by such a specific event and time but hey ho, that’s fashion. As Coco Chanel herself stated, “Fashion is in the sky, in the street, fashion has to do with ideas, the way we live, what is happening.”

Shirt/dress – Zara
Shorts – Bershka
Heels – Next
Bag – Saint Laurent
Watch - Timex

Shot by Tinuke of Circus Mums.

          Baby's cries could be related to health   

To further explore the origin of tears, Brown University researchers have created a tool for the analysis of the sound of crying baby that could provide clues about the crying patterns that may indicate health problems.

Crying Analyzer can perceive small variations in crying that the human ear can not detect. These variations can be used to identify potential neurological or developmental disorders, according to researchers.

The system could identify problems in premature babies, growing slower than normal, or have been exposed to drugs, says Dr. Lester, a member of the research team.
Crying Analyzer is a standard digital voice recorder that captures the crying baby attached to a computer program that analyzes the sounds and extracts a set of information about their acoustic characteristics.

Crying Analyzer measures subtle variations of crying baby that may suggest brain problems or nervous system. In addition to frequency, the system can measure other characteristics of tears, such as intensity, time and distortion.

Dr. Lester says the crying analyzer can not detect specific mental problems. "It's not like a blood test," he said, rather, would be like a red flag that a baby may have problems.

A baby's brain is very plastic: its development is largely determined by the home environment during the first years of life. Mourn social functions as a signal that affects how parents respond, concludes Dr. Lester.

After honing and put the finishing touches to the system, Dr. Lester and his colleagues plan to offer it for free online, as they wish to be used widely.

A Flexible Analysis Tool for the Quantitative Acoustic Assessment of Infant Cry.  Brian Reggiannini, Xiaoxue Li, Harvey F. Silverman. LEMS, School of Engineering, Box D, Brown University, Providence, RI. Stephen J. Sheinkopf, Barry M. Lester. Center for the Study of Children at Risk, Brown Alpert Medical School, Women and Infants Hospital of Rhode Island, Providence, RI


Picture By Crimfants ( [CC-BY-SA-2.0], via Wikimedia Commons


          El monstruo tecnológico IBM cede a las presiones de Putin.   
Cisco, IBM y SAP se unen a HP y McAfee, dándole vía libre al gobierno de Putin para inspeccionar su código fuente. Bajo la premisa de evitar el espionaje y posibles ataques en Rusia, el presidente Vladimir Putin solicita a todas las compañías de software acceso directo a su código fuente para poder realizar cualquier […]

          Wadah ASIP: Botol Kaca Ato Kantong?!?   
Memasuki bulan kedua setelah melahirkan, aku menyadari bahwa produksi ASI semakin bertambah...Bahkan berlimpah-ruah...Senang sekali rasanya...Aku pun semakin rajin dan bersemangat memompa ASI untuk persiapan nanti kalo aku bekerja...Nah, gak heran deh tuh kalo sampe aku punya 153 kantong ASIP dengan ukuran 100 ml per kantong pas dihari aku mulai masuk bekerja lagi...hehehe...
Untuk menampung ASIP sebenarnya banyak wadah yang bisa kita pakai...Ada yang pake botol kaca khusus ASIP, ato pake botol UC 1000, ato pake botol plastik seperti botol susu, ato seperti aku yang pilih kantong ASIP...Semuanya bagus kok...Asal dijamin kesterilannya ajah...Dan yang terpenting harus BPA Free

9,99 EUR
Vtech Kidisecrets Pocket für Mädchen - 4 in 1 Tagebuch, virtuelles Haustier, Persönliches, Mini-Spiele-Konsole- Material: Gehäuse aus Kunststoff- mit 2 Schlüsseln- mit Geheimfach- mit Sound und Stimme (deutsch)- Maße: ca 16x15cm- Altersempfehlung: 6-11 Jahre- benötigt 3 Mignon-Batterien (AA/LR6), Demo Batterien enthalten, kein Anspruch auf Funktionstüchtigkeit- einzeln in Box verpackt, ca 25,5x21,5x5,5cm- Preis für ein Kidisecrets Pocket ACHTUNG! Nicht geeignet für Kinder unter 3 Jahren.KLEINTEILE, LÖSBAR,VERSCHLUCKBAR ! ERSTICKUNGSGEFAHR !! Lange Schnüren, Strangulierungsgefahr.Anschrift und Hinweis aufbewahren.

          IMF cuts US growth outlook amid lack of policies   

WASHINGTON, D.C.: The lack of details on President Donald Trump’s plans to reform the US economy prompted the International Monetary Fund on Tuesday (Wednesday in Manila) to cut its growth forecast for this year and next. The IMF in January raised the estimates on the expectation of fiscal stimulus from the Trump administration, but have [...]

The post IMF cuts US growth outlook amid lack of policies appeared first on The Manila Times Online.

          Dor de dor, dor de mor .... un fel a spune   

Am văzut niște fotografii cu satul românesc. Simple, dar pentru mine pline de semnificații. De tristețe că nu pot ajunge și eu pe acolo deloc darămite mai des, așa ca unii :) :P. De bucurie și fericire, aducându-mi aminte de copilărie, când mă cuibăream iarna la căldura sobei, în capătul celălalt al patului sub pătura aspră țărănească, cu mirosuri naturale, cele aproape de pământul din care ne-am născut și am crescut oamenii zilelor noastre.
Cei care îl secătuim.
Uitându-mă la ulițele golașe, împânzite totuși de rămurelele ce-și așteaptă cu nerăbdare frunzulițele verzi, simt noduri în stomac. În minte mi-a început o simfonie perfectă, ca plasa păianjenului de perfectă, dar lucrată de copaci din însuși esența lor. Simfonia amintirilor, amintiri care mă întristează, care mă umplu de dor. Dorul care m-a mistuit o viață-ntreagă.

Dorul de pământul natal, de natural, de simplu, de adevărat. Chiar de ar fi idilic, un idealizat la mine în cap.
Dar nu, se poate, se poate trăi și la țară nu neapărat muncind pământul să cazi în nas. O mică afacere, orice să-ți asiguri traiul de zi cu zi, să te bucuri de aer curat, să ieși pe prispă să te ciugulească puii de găină de ciucurii botinelor lucrate de mână, să rupi un măr roșu, gustos și zemos din copac.
Să te trezească trilurile păsărelelor, în diminețile calde de vară și să te adoarmă cri-cri-urile greierilor din desenele animate bulgărești rătăcite pe la tine prin grădina verde, plină de o lume care ar trebui să se întrepătrundă cu a noastră în orice secundă.

În schimb, noi ne impletim, sau cel puțin eu imi împletesc destinul cu betoanele grele și privirile terne aruncate blocurilor golașe și gri de metropolă sticloasă, ca gheața din suflete.

Dar să ne și veselim cu un clipuleț, nebunesc de săltăreț ..... de găsit mai sus, pe moțul creț


          Something only slightly different   


Nats playoff baseball: Ripping your heart out with the ruthless efficiency of Caps playoff hockey

NLDS Game 2, October 4, 2014












          Lightning at Caps, 4/7/2013   









Bitch, plz


Alz falls down

          Pretty at Le Parker - Brittany + Zach Part II >> Palm Springs Wedding Photographer   
I'm so excited to finally share part II of Brittany and Zach's gorgeous wedding at Le Parker Palm Springs! AMOROLOGY went all out on every gorgeous detail, and BRITTANY'S taste is flawless. This wedding is easily one of my all time favorites. And there were so many beautiful, touching moments during the ceremony and reception, I couldn't have asked for more. 

And the icing on the cake, being featured on none other than STYLE ME PRETTY.

          10 Artis China Dengan Payudara Terindah   

000cf1a48773083621d30dDunia entertainment antarabangsa tidak hanya diisi oleh artis-artis dari negara barat saja, namun

juga para selebriti dari negara belahan bahagian timur. Nah, di antara artis-artis Cina tersebut, ada beberapa nama yang tergolong sangat menarik perhatian kerana dianggap mempunyai bentuk payudara yang indah dengan saiz yang cukup besar. Nah, kira-kira, siapa sajakah pelakon Mandarin yang mempunyai saiz payudara besar dan memukau? Dalam artikel ini, saya ingin membincangkan beberapa selebriti negeri Tirai Bambu yang masuk ke dalam kategori ini. Mari kita simak dibawah ini:
10. Bella Chen

9. Bianca Bai
8. Gong Xinliang
7. Lynn Hung
6. Vivian Hsu
5. Kelly Lin Hsi-Lei
4. Cecillia Cheung
3. A Duo
2. Tien Hsin
1. Christy Chung
Baca J


          [小陈]:广州狗场出售纯种苏格兰牧羊犬幼犬出售 疫苗打齐牧羊犬幼仔出售 - POCO宠物社区(   

[小陈]:广州狗场出售纯种苏格兰牧羊犬幼犬出售 疫苗打齐牧羊犬幼仔出售 - POCO宠物社区(

纯种苏格兰牧羊犬幼犬出售 疫苗打齐牧羊犬幼仔出售 时光犬舍长期出售各种世界知名品种如:拉布拉多,金毛,哈士奇,阿拉斯加,大白熊,萨摩耶,比熊,贵宾,吉娃娃,泰迪熊,苏格兰牧羊,松狮,边境牧羊犬,古牧,喜乐蒂,德国牧羊犬,博美,高加索,斗牛,圣伯纳,雪纳瑞,约克夏,罗威纳,藏獒,等等。 广州时光犬舍创建于2002年:备有数十间专业的犬舍,并分有饲养区,繁殖区,隔离区,室外训练场,室内训练场,美容室,医务室等.树立个性化品牌形象的坚实基础。目前犬舍主要经营的业务广泛我们本着‘爱心服务、诚信经营‘的原则,全力为更多的爱犬人士服务。欢迎各界爱犬人士现场考察、交流。本犬社不惜重金从国外引进各种极品种犬,以现代科学的管理模式繁殖培养;同时在饲养环境方面我们也做到卫生、干净、定期消毒,定期为在舍犬只进行疫苗接种,保证狗宝宝的健康质量;在此为各位爱狗的朋友都可以挑选到健康满意的爱犬,也希望我们精心培育出只成为你家庭的一员;给你们带来无限的喜悦和欢乐;成为您一生的伴侣!!! 多重保障!放心购买! (时光犬舍CKU认证)售后服务如下: 1. 所售犬只保证健康纯种免费终生打疫苗和狂犬疫苗与驱虫. 。    打疫苗. 体检 . 看病.    剪指甲. 美容 . 洗澡 .    狗用品. 寄养 . 保健. 2. 终生免费洗澡,美容,看病,寄养。 3. 狗狗售出半个月内如发现{细小,狗瘟}可免费包换同等品质的狗狗 可签定“售后保证协议书”。 4. 如您在饲养中出现的问题或不理解不懂的地方可以随时电话咨询我们.。 5. 凡在本狗场买狗的加送一套狗用品 6. 幼犬三个月以后,每年赠送免费体检一次。 7. 终生免费训练各种动作.保证您的小狗聪明伶俐。 8、附赠一份饲养手册,给初次养犬的朋友做份指导,让您没有后顾之忧。 9、我们会随狗宝宝赠送爱心卡内容包括:宝宝生日、疫苗注射情况、幼犬喂养注意事项。 10.凡是在本狗场买狗,我们都会送一本训练狗狗手册如:坐下,握手,卧倒(躺下),上厕所,等等。训练方法。 时光犬舍联系电话:139 2959 9253 联系QQ:14351611
苏格兰牧羊1副本.jpg(0 KB)


          nus somos todos nós   

nus somos todos nós
tecn mista s/tela


          HP Pavilion i5-au023cl Wifi - WLan - Wireless Driver Download Free   
HP Pavillion15-au023cl laptop in simple words is a RAM giant. It has massive 12GB RAM that helps to load and run more applications at a time. So this laptop is good for multitasking. HP calls this laptop as a compact version of a desktop. The touch screen, pre-loaded Windows 10 are some of its best or attractive features. It wouldn’t be wrong to call this a workstation because of the higher primary memory, 1TB hard disk, i5 processor and no graphics card (no Nvidia, AMD,..only on board (cannot install graphics cards) Intel HD graphics). The hp pavilion 15 au023cl comes with a Silver finish on the lower part which goes very well with the blue LED back light. It follows the same typical Pavilion style which is seen with many other premium range hp pavilion laptops.

Here we have shared latest wifi W-Lan Driver for HP Pavilion i5-au023cl and free download links are available for download. We are always sharing free and official site download links, so you can manage it easily. The driver lets you to connect your PC with wireless networks like Wifi Wlan etc. The downloading process will take little bit time to complete, so still wait for few minutes if you have started the download. The latest setup of Wlan driver is in RAR file, so you will need to extract it with WinRAR after download. Now you can download latest WLAN driver from below download links.
Download links
HP Pavilion i5-au023cl Wireless/Wifi Driver Download

          Το τηλέφωνο ΙΙ   

Συνήθως στις ιστορίες μου δεν υπάρχει τέλος ή μάλλον στο τέλος υπάρχει η "ανατροπή", αφήνοντας έτσι μια απροσδιόριστη και γλυκόπικρη αίσθηση. Διαβάζοντας ξανά τα σχόλια στο "Τηλέφωνο", αναφέρθηκε κάπου η πενταετία, και επειδή πέρασαν πέντε χρόνια από τότε που αγόρασε ο ήρωας το τηλέφωνο, σκέφτηκα να δώσω με μια συνέχεια το τέλος. Αλλά τελικά υπάρχει κανείς που μπορεί να σου εγγυηθεί πως υπάρχει τέλος; 

Ο επίμονος ήχος του κινητού -που θύμιζε πεινασμένο κουνούπι να κόβει βόλτες στα σκοτάδια πάνω απ' το κεφάλι σου-, τού υπενθύμιζε πως ήταν ώρα να εγκαταλείψει το κρεβάτι. Όχι πως αν καθυστερούσε λίγο παραπάνω μπερδεμένος στα σεντόνια, με το ένα μαξιλάρι ανάμεσα στα πόδια και το άλλο αγκαλιά, το κρεβάτι θα είχε τον τρόπο να τον ξεφορτωθεί, αλλά τον περίμενε και ένα γραφείο που του έδινε την δυνατότητα να συντηρεί μια άνετη ζωή. 

Άπλωσε το χέρι και απενεργοποίησε το ξυπνητήρι πατώντας απεγνωσμένα στην τύχη πλήκτρα, εστίασε για λίγο νωχελικά το βλέμμα στις κουκκίδες σκόνης που σαν σε σκηνή αποκάλυψης αιωρούνταν εγκλωβισμένες σε μια ακτίνα ήλιου που είχε τρυπώσει απ΄το παραθυρόφυλλο και μπήκε στο μπάνιο. Στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη, ξύρισε το πρόσωπό του -που της Δευτέρας τα πρωινά έμοιαζε με ναυαγού- και απόλαυσε το τζελ ξυρίσματος με βάση τα βότανα, δροσερό να ανακουφίζει την ερεθισμένη του επιδερμίδα. 

Συνδύασε ένα ανοιχτόχρωμο φινετσάτο κοστούμι με μια μπορντό ανάγλυφη με σχέδια γραβάτα, φόρεσε τα αγαπημένα του χειροποίητα δερμάτινα παπούτσια και με τον παραγεμισμένο χαρτοφύλακα ανά χείρας πήρε το δρόμο για το γραφείο. 

Το διάλειμμα τον βρήκε απρόσμενα με ευχάριστη διάθεση να απολαμβάνει έναν φυσικό χυμό πορτοκάλι σε δροσερό κήπο παρακείμενου καφέ. Ανταπέδωσε στο χαμόγελο της νόστιμης σερβιτόρας, χάζεψε λίγο το ζευγάρι στο δίπλα τραπέζι που ζούσε στο δικό του ροζ σύννεφο, μύρισε το πρώτο άρωμα των ανοιξιάτικων λουλουδιών απ' το μικρό παρτέρι, αγνόησε το πνιχτό βουητό της πόλης και αφέθηκε στην γαλήνη της στιγμής... 

Και μέχρι εκείνη την στιγμή, η ύπαρξή της ήταν απούσα από τις σκέψεις του -λες και κάποιος χειρούργος πραγματοποίησε επέμβαση στο κεφάλι του, εντόπισε τον όγκο δεδομένων της και τον αφαίρεσε. Ναι, πέρασαν πέντε χρόνια σιωπής, πέντε χρόνια προσμονής. Πέντε δωδεκάποντα καρφιά στο πληγωμένο του κορμί, που τον κρατούσαν καθηλωμένο στο σταυρό μιας εμμονής, ξεδιψώντας γευόμενος τη πικρία με ένα σφουγγάρι βουτηγμένο σε ψέμματα και υποσχέσεις. 

Πλήρωσε το λογαριασμό, διέσχισε τον μικρό κήπο και αναμείχθηκε με το πλήθος που γέμιζε τα πεζοδρόμια. Και δεν είχε το τηλέφωνο μαζί του...

Η εμμονή, κρυμμένη καλά στη σκιά της καλής του διάθεσης, παραφύλαγε να πάρει την εκδίκησή της, ενώ το ξεχασμένο κινητό στο σπίτι κτυπούσε ξανά και ξανά... 

 Στη μουσικούλα ακούμε τους Cure και το Boys Don't Cry ...σταθερή αξία.

ΥΓ. Natalia, μου έγραφες τότε σε σχόλιο "τρία χρόνια είναι νωρίς, στην πενταετία το ξανασυζητάμε", περίμενες ποτέ να περάσουν τόσα χρόνια; 

          Ο Τάσης   

Άφησα το αυτοκίνητο στην άκρη του χωματόδρομου, ανάμεσα σε μαργαρίτες και φρέσκες παπαρούνες της Άνοιξης. Βρίσκομαι στην πάνω δεξιά γωνία της κλειστής μαντρόχτιστης έκτασης, ακριβώς εκεί όπου ο χρόνος και η φύση την άγγιξαν -πεσμένες πέτρες, χώματα και ένα υποτυπώδες πέρασμα. Πέρασα προσεχτικά από μέσα και βρέθηκα στο εσωτερικό της. 


Κατευθύνθηκα στα τυφλά προς τον προορισμό μου. Τα χαλίκια έτριξαν κάτω απ’ το βάρος μου... <Η συνέχεια στο σκοτεινό δωμάτιο>

Στη μουσικούλα ακούμε το Lullaby από τους Cure, παλιό και αγαπημένο. Καλή σας ακρόαση!!!

PS. Η εικόνα είναι από εδώ.

          Merry Christmas Baby   

Ο Δεκέμβρης έχει ήδη αρχίσει να χάνει τις μέρες του. Φορώντας ένα κομψό βραδινό σύνολο να αναδεικνύει την προσωπικότητά του -σαν να βγήκε από περιοδικό μόδας- ετοιμάζεται να υποδεχτεί τις μέρες των Χριστουγέννων. 

κάθισε αναπαυτικά στον καναπέ της. Δεν έχανε την ευκαιρία να απολαμβάνει το τσάι της σε αυτούς τους αναπαυτικούς βαθύ μπλε καναπέδες, χαζεύοντας περιοδικά ή επιτρέποντας στον εαυτό της να κάνει όνειρα μαζί του για τις μέρες που θα έρθουν ή δεν θα έρθουν... 

Πλησίασε την κούπα με το τσάι στο πρόσωπό της και άφησε τη ζέστη που ανέδυε, διαποτισμένη με το φίνο και λεπτό άρωμα πορτοκαλιού να χαϊδέψει την επιδερμίδα της. Πάντα συνόδευε το μαύρο τσάι της με φρέσκο γάλα, και σχεδόν πάντα -όταν το απολάμβανε εκτός σπιτιού- ξεχνούσαν να της το σερβίρουν και ζητούσε πάλι ευγενικά το "φρέσκο γάλα" λες και η λέξη φρέσκο ακύρωνε ολόκληρη την πρόταση που την περιείχε. 

είχε κληρονομήσει μια παλιά γραφομηχανή Remington που με αυτήν ο πατέρας του είχε γράψει ένα από τα ωραιότερα best seller των τελευταίων δέκα χρόνων. Δεν ήθελε να την αποχωριστεί και δεν έχανε ευκαιρία να την χρησιμοποιεί. Υπήρχαν στιγμές που το μόνο που έσπαζε την ησυχία τού σπιτιού ήταν το νταπ-νταπ των μεταλλικών στοιχείων που χτυπούσαν με δύναμη τον κύλινδρο, και που μέσω της μελανοταινίας άφηναν ευδιάκριτα το ίχνος τους πάνω στο λευκό φύλο χαρτιού. 

Του άρεσε να της γράφει και να της αφήνει σύντομα μηνύματα ανάμεσα σε σελίδες βιβλίων ή περιοδικών, σε λογαριασμούς που θα έπρεπε να πληρωθούν, στο μικρό τσεπάκι της τσάντα της για τα τσιγάρα, κάτω απ΄ το μπουκαλάκι με άρωμά της και όπου αλλού μπορούσε να φανταστεί -ακόμα και στο πρώτο συρτάρι της ντουλάπας της, ανάμεσα στα ακριβά της εσώρουχα. 

έπιασε και ξεδίπλωσε το τελευταίο του μήνυμα που ανακάλυψε: 


κατά κάποιο τρόπο με έχεις παντρευτεί. Όχι όπως πραγματικά θα ήθελες, αλλά όπως όταν έχεις ένα παλιό και ακριβό αυτοκίνητο που θέλεις να το ξεφορτωθείς και δεν βρίσκεται κανείς να το αγοράσει.

PS. Αυτά τα Χριστούγεννα δεν θα είμαστε μαζί. Μου λείπεις. 

Χαμογέλασε και προχώρησε στην επόμενη σελίδα, στο μεγάλο αφιέρωμα της έκδοσης: "Αναζητώντας το τέλειο νυφικό - Χειμώνας 2011"

Στη μουσικούλα ακούμε τον B.B. King να μας ερμηνεύει μοναδικά το Merry Christmas Baby, ενώ σκέφτομαι πως κοντεύει ένας χρόνος που έχω να γράψω εδώ, όχι πως έχω κάτι να πω.... 

Καλά Χριστούγεννα σε όλους μας! :)

          Εστιατόριο Ειδήσεων   

Το ραντεβού μας επιβεβαιώθηκε αργά το μεσημέρι, οπότε λίγο μετά τις εννέα το βράδυ καθόμασταν αντικριστά, στις αναπαυτικές πολυθρόνες ενός τραπεζιού για τέσσερα άτομα στο Εστιατόριο Ειδήσεων.

«Καλησπέρα» μας καλωσόρισε ευγενικά ο νεαρός σερβιτόρος, «θα θέλατε να σας φέρω κάτι να πιείτε?»

«Σήμερα η αγορά περίμενε μια Αισιόδοξη Είδηση και εμείς πλασάραμε μια Συγκλονιστική» είπα φουσκωμένος από ικανοποίηση, «έτσι είπαμε να το γιορτάσουμε, έχετε κάτι να μας προτείνεται για την ειδική αυτή περίσταση?»

«Θα σας πρότεινα Έκτακτες Ειδήσεις του ’95 δικής μας παραγωγής» και μου άρεσε πολύ που τόλμησε να το προτείνει, αφού έτσι θα μας έδινε κάποια στοιχεία για τη γνώση και το ενδιαφέρον που έχει επιδείξει στη συλλογή ειδήσεων ο υπεύθυνος του εστιατορίου, και συνέχισε...

«Αν προτιμάτε κάτι πιο ελαφρύ, μπορείτε να απολαύσετε τις Ειδήσεις Που Πέρασαν Στα Ψιλά του ’98. Για κάτι πιο φρουτώδες και με αρκετή οξύτητα υπάρχουν οι Ανυπόστατες Ειδήσεις του 2010 και μην σας ξεγελά η χρονιά, διατηρούμε την ίδια ποιότητα δεκαετίες τώρα» συμπλήρωσε με νόημα. «Βέβαια υπάρχουν οι Πρώτες και οι Τελευταίες Ειδήσεις των δέκα προηγούμενων χρόνων που σερβίρονται μόνο σε κολονάτο ποτήρι με αρκετό όγκο “καμπάνας” και χείλη που κλείνουν προς τα μέσα. Αν πάλι θέλετε να εντυπωσιάσετε την συνοδό σας, οι Φιμωμένες Ειδήσεις των Συνταγματαρχών του ’70 είναι ότι καλύτερο!». Μετά με κοίταξε ...ίσως και να διέκρινα ένα ίχνος πονηρού μειδιάματος στα χείλη του.

Τελικά επιλέξαμε ένα εμφιαλωμένο μπουκάλι Αποκλειστικών Ειδήσεων του ΄74 σωστά αποθηκευμένο στα υπόγεια αρχεία, στα δροσερά κελάρια του εστιατορίου. Ιούλιος του ΄74, δεν υπάρχουν Σπουδαίες Ειδήσεις παρά μόνο Σπουδαίες Φιάλες Ειδήσεων σκέφτηκα και στο μυαλό μου ήρθε ο τίτλος "Το παρασκήνιο της επιστροφής της δημοκρατίας στην Ελλάδα", μια πολύ καλή χρονιά ως και εξαιρετική ...για την μεταπολίτευση!

Συνοδεύσαμε το ποτό μας με δροσερές Απρόσμενες Ειδήσεις, ενώ δεν καταφέραμε να αντισταθούμε σε μερικές Κατασκευασμένες και Πιπεράτες Ειδήσεις. Στο δε τραπέζι στρογγυλοκάθησε μια μεγάλη πιατέλα, με ανάμεικτη σαλάτα από Παράξενες και Περίεργες Ειδήσεις ραντισμένες με Ειδήσεις απ’ τα Παλιά. Τέλος στα ορεκτικά προστέθηκε και ένα πιάτο Κομμένων Ειδήσεων για ντιπ με Πνιγμένες και Γλυκές Ειδήσεις σε μικρό σκεύος.

Ο σερβιτόρος πήρε την υπόλοιπη παραγγελία, έφυγε και μας άφησε μόνους.

Αχ αυτή η Καθημερινή! Ήταν μια ωραιότατη και αξιαγάπητη νεαρά, που τα τελευταία 5 χρόνια εργαζόταν μαζί μας με ειδίκευση στις Έγκυρες Ειδήσεις. Το πραγματικό της όμως ταλέντο ήταν να φέρνει στο φως Θαμμένες Ειδήσεις όπως και το να αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο των Μεταμφιεσμένων Ειδήσεων. Ήταν πραγματικά μια μαία ειδήσεων. Ανταλλάξαμε και σχολιάσαμε Ειδήσεις Που Κυκλοφορούν Στα Δημοσιογραφικά Πηγαδάκια, Ειδήσεις Που Κάνουν Τον Γύρο Του Κόσμου και γελάσαμε με την ψυχή μας με κάποιες Γελοίες και Χαζές Ειδήσεις.

Δεν άργησαν να μας σερβίρουν τις ειδήσεις που παραγγείλαμε και που βαλθήκαμε να τις απολαύσουμε τσουγκρίζοντας κάθε τόσο τα ποτήρια μας. Τα κυρίως πιάτα ήταν πραγματικά υπέροχα. Ειδήσεις Σοκ με γέμιση Θαμμένων Ειδήσεων τουλάχιστον έξη μηνών, γαρνιρισμένες με Καλές και Χθεσινές Ειδήσεις. Για το τέλος αφήσαμε να απολαύσουμε ένα πιάτο Ευχάριστων, Χαρούμενων και Αισιόδοξων Ειδήσεων.

Ο φελλός της σαμπάνιας ταξίδεψε μέχρι το ταβάνι μεταφέροντας την απρόσμενη είδηση της επιβράβευσης που έσκισε την ατμόσφαιρα, έπεσε σαν κεραυνός και έσκασε σαν βόμβα χωρίς να ανάψει φωτιές: «Αν αληθεύει η είδηση, τότε συγχαρητήρια! Είστε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ομίλου μας» της ανακοίνωσα.

Η είδηση την συγκλόνισε, την άφησε άφωνη και κανείς δεν βρέθηκε να την διαψεύσει! Με αγκάλιασε σφιχτά και μου έδωσε ένα σβουριχτό φιλί στο στόμα ...ευτυχώς που δεν μας πήραν είδηση.

Στην μουσικούλα ακούμε το Elephants από τους Karl Denson Feat. Fred Wesley & Roy Hargro. Συνίσταται στη διαπασών λίγο πριν την βραδινή έξοδο! Καλή μας όρεξη ....εεεεεε ακρόαση!!!

ΥΓ1. Ήταν ένα παιγνίδι με επίθετα και χαρακτηριστικά της λέξης 'είδησης' που διαβάζουμε και ακούμε καθημερινά.
ΥΓ2. Πλάκα-πλάκα ένα τέτοιο εστιατόριο καλή ιδέα μου φαίνεται ...λέω να το κατοχυρώσω!
ΥΓ3. Χρόνο και όρεξη να είχα και θα σας έφτιαχνα κάτι πιάτα! Ήθελα όμως και το κείμενο να είναι μικρό...
ΥΓ4. Η σύνθεση της φωτογραφίας δική μου ιδέα.
ΥΓ5. Εύχομαι να μην υπάρξει καμιά διαρροή όσον αφορά την είδηση του φιλιού και το χειρότερο ...να μην επιβεβαιωθεί! (Σε αυτή την περίπτωση θα επικαλεστώ προβοκάτσια)

          Καλά Χριστούγεννα Κύριε Λόρενς   

Δε βιαζόταν.

Βάδιζε με μόνη συντροφιά τις σκέψεις του. Η μοναξιά, μέσα απ΄τα μάτια του συναντούσε τις στολισμένες χριστουγεννιάτικες βιτρίνες και τα πολύχρωμα φωτισμένα σχέδια που γεφύρωναν από ψηλά την μια πλευρά του δρόμου με την άλλη. Το πλήθος, συνωστιζόταν στα πεζοδρόμια κρατώντας με χάρη και σε μεγάλες τσάντες τα δώρα της τελευταίας στιγμής. Η πόλη, άστραφτε μέσα στη βραδινή της τουαλέτα, αναδεικνύοντας μόνο τα σημεία που την κολάκευαν...

Ένοιωθε την εορταστική ατμόσφαιρα αφιλόξενη. Ένοιωθε αμέτοχος και δεν ήταν μόνος: Στη γωνία, ο καστανάς σκάλιζε τη φωτιά περιμένοντας την πελατεία του με βλέμμα αδιάφορο. Απέναντι, ο επαίτης πρότεινε το χέρι στους περαστικούς με βλέμμα ικέτη. Πιο κάτω, ένα ακόμη απλωμένο χέρι διεκδικούσε και αυτό τη δική του είσπραξη με βλέμμα χαμένο.

Δε βιαζόταν.

Κατέβηκε τις σκάλες του υπόγειου σταθμού και κάθισε να παρατηρεί τους συρμούς και τους ανθρώπους που έρχονταν και έφευγαν διαρκώς, μέχρι που ήρθε και η δική του σειρά. Μπήκε στο πρώτο βαγόνι και στριμώχτηκε ανάμεσα σε μια παρέα που με ενθουσιασμό μιλούσαν για τα σχέδια της βραδινής εξόδου. Στον προορισμό του, τον υποδέχθηκε η παγερή νύχτα που τον συνόδευσε μέχρι το φρούριο της μοναξιάς του, το μικρό του διαμέρισμα. Καμιά αγκαλιά δεν τον λαχταρούσε.

Το λιγοστό φως έμπαινε από τις ξύλινες γρίλιες και φώτιζε τη λιτή διακόσμηση του χώρου. Πάτησε το play στο κασετόφωνο και το πιάνο απ΄το αγαπημένο του θέμα πλημμύρισε το χώρο. Γέμισε ένα ποτήρι από το ακριβότερο κρασί που κατάφερε να εξασφαλίσει για την αποψινή γιορτινή βραδιά και στάθηκε απέναντι απ΄τον Βρετανό αιχμάλωτο. Σήκωσε το ποτήρι μέχρι το ύψος των ματιών του ...σαν να τον σημάδευε. «Καλά Χριστούγεννα Κύριε Λόρενς», είπε κάνοντας μια πρόποση, ενώ εκείνος τον κοιτούσε σιωπηλός, καρφωμένος στον απέναντι τοίχο. Μετά κοίταξε τη φθαρμένη δερμάτινη ζώνη με τη θήκη στην άλλη άκρη του τραπεζιού. Το βλέμμα του γυάλιζε, βασανιζόταν μέρες τώρα...

Στην μουσικούλα ακούμε τον λευκό δούκα, τον David Bowie και το Forbidden Colours από την ταινία Merry Christmas Mr. Lawrence του Nagisa Oshima. Θυμάστε την απίστευτη σκηνή με τον Βρετανό αιχμάλωτο (David Bowie) θαμμένο σχεδόν ολόκληρο μέσα στην άμμο?

PS. Είπα να γράψω κάτι Χριστουγεννιάτικο... Το θέμα είναι το συναίσθημα της μοναξιάς που έρχεται για πολλούς ανθρώπους τις μέρες των εορτών και που σε πολλές περιπτώσεις εξελίσσεται σε κατάθλιψη. Σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αμέσως μετά τα Χριστούγεννα οι απόπειρες αυτοκτονίας αυξάνονται κατά 40%, ενώ κάποια άλλη καταδεικνύει ως την πιο καταθλιπτική μέρα του χρόνου την 3η Δευτέρα του Ιανουαρίου. Σκέψεις όπως "είμαι αποφασισμένος να ξεπεράσω τις ανασφάλειές μου", "παίρνω τη ζωή στα χέρια μου", "θα προσαρμοστώ στο νέο τρόπο ζωής μου" επιδρούν ευεργετικά και πολλές φορές με θεαματικά αποτελέσματα.


Άφησε το αυτοκίνητο στον ιδιωτικό χώρο στάθμευσης και κατευθύνθηκε προς τη είσοδο του ξενοδοχείου. Το εκλεπτυσμένο design στον χώρο υποδοχής επέδρασε ευεργετικά στην συσσωρευμένη ένταση των προηγούμενων δέκα ωρών εργασίας στο γραφείο. Κατευθύνθηκε προς την reception, όπου μια ευχάριστη κοπέλα τον καλωσόρισε ευγενικά.

Το ξενοδοχείο το είχε αλιεύσει στο internet, ανάμεσα σε μια αρκετά μεγάλη λίστα αποτελεσμάτων με κλειδί αναζήτησης «xxx ξενοδοχεια ημιδιαμονης» και δεν το είχε μετανιώσει.

Είχε ήδη κάνει κράτηση την «Βασιλική Σουίτα» και έτσι με την σκληρή πλαστική κάρτα-κλειδί και το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης -που τον προμήθευσε η κοπέλα- κατευθύνθηκε προς το ασανσέρ.

Με ένα βαθύ «κλικ» η πόρτα άνοιξε και μπήκε στο δωμάτιο. Η σουίτα ήταν ένας μεγάλος ενιαίος χώρος, σε δύο επίπεδα, με τεράστιους καθρέπτες να καλύπτουν τους τοίχους και μεταξύ άλλων ένα jacuzzi και μια επίπεδη οθόνη 50 ιντσών.

Έβγαλε από τον χαρτοφύλακα το laptop και με ένα καλώδιο HDMI το συνέδεσε στη μεγάλη οθόνη. Πάτησε το ΟΝ στο πάνω μέρος του πληκτρολογίου, καταχώρησε τον κωδικό πρόσβασης που του ζητήθηκε και όσο περίμενε να ξεκινήσει το σύστημα εξερεύνησε τον χώρο.

Μια σειρήνα ασθενοφόρου άρχισε να ουρλιάζει έξω στη λεωφόρο.

Τράβηξε πρώτα τις βαριές κουρτίνες και ύστερα πειραματίστηκε με τους δέκα διακόπτες αφής. Ενεργοποίησε κρυφούς και πολύχρωμους φωτιστικούς συνδυασμούς, καταλήγοντας σε ένα κοκτέιλ παγωμένου λευκού αναμειγμένο με μια σταγόνα μπλε, έτσι ώστε το φως που τον τύλιγε τον έκανε να φαντάζει με φωτισμένη κάψουλα αιωρούμενη στο σκοτεινό δωμάτιο.

Πλοηγήθηκε στο φάκελο My Videos, επέλεξε το αρχείο με την ονομασία Baby και πάτησε το play στο μικρό τηλεχειριστήριο του laptop.

Πρώτα του χαμογέλασε. Η μορφή της γέμισε τη μεγάλη οθόνη και από τις αντανακλάσεις των καθρεπτών η μορφή της γέμισε ολόκληρο το δωμάτιο. Στη συνέχεια άρχισε να του μιλά χαμηλόφωνα, λόγια αγάπης και αιώνιας πίστης.

Σήκωσε τα χέρια ως ικέτης και έκλεισε ανάμεσα στις παλάμες του το πρόσωπό της. Εκατοντάδες χέρια σηκώθηκαν και έκλεισαν στις παλάμες τους εκατοντάδες πρόσωπα. Εκατοντάδες εύθραυστα αγγίγματα σε εκατοντάδες διαφορετικές διαστάσεις εγκλωβισμένες στην σκληρή επιφάνεια του καθρέπτη.

Εκείνη, χωρίς βιασύνη αφαίρεσε τα ρούχα της και ξάπλωσε στο κρεβάτι. Έβαλε τα δάχτυλα στο στόμα και υγρά πλέον τα πέρασε πάνω απ’ τα στήθη της. Έπαιζε με το κορμί της, έκανε αυτό που δεν μπορούσε να της προσφέρει ο ίδιος και το κορμί της, σαν καλοκουρδισμένο όργανο, ανταποκρινόταν απολαυστικά. Έγειρε πίσω το κεφάλι της, έκλεισε νωχελικά τα μάτια, κατέβασε τα χέρια ανάμεσα στους μηρούς και αφέθηκε στην φαντασίωσή της. Και αυτός την ακολουθούσε…

Χάιδευε το σώμα της απαλά. Εκατοντάδες χέρια χάιδευαν απαλά εκατοντάδες σώματα. Εκατοντάδες καυτά αγγίγματα σε εκατοντάδες διαφορετικές διαστάσεις εγκλωβισμένες στη ψυχρή επιφάνεια του καθρέπτη.

Οι χτύποι της καρδιάς της έγιναν πιο γοργοί, η ανάσα της κοφτή και γρήγορη με μικρές ηδονικές κραυγές που ξέφευγαν απ’ τα ρόδινα χείλη της. Έφτασαν στον οργασμό σχεδόν μαζί. Εκείνη τον κοίταξε και γεμάτη λαγνεία του ψιθύρισε γλυκά: «δύο φορές». Πάντα ήταν δύο φορές...

Ένα μωρό ακούστηκε να κλαίει στον ακάλυπτο χώρο.

Άνοιξε τις κουρτίνες, έσβησε τα φώτα και ετοίμασε το jacuzzi. Βυθίστηκε στο ζεστό νερό και ένοιωσε το σώμα του ανάλαφρο. Οι παλμοί του μειώθηκαν, ίδρωσε και οι μυς του χαλάρωσαν. Παραδόθηκε στις τελευταίες αισθήσεις περισσότερο από μισή ώρα.

Σκουπίστηκε με τις μαλακές πετσέτες, ντύθηκε, έβαλε ένα ποτό από το μεταλλικό φλασκί που είχε πάντα μαζί του, κάθισε αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα και ξεκίνησε να διαβάζει το τελευταίο βιβλίο που αγόρασε.

Γυναικεία ουρλιαχτά ατελείωτου οργασμού ακούστηκαν στο διπλανό δωμάτιο.

Πέρασαν σχεδόν τρεις ώρες. Μάζεψε τα πράγματά του, πλήρωσε το λογαριασμό, μπήκε στο αυτοκίνητο, βγήκε στο κεντρικό δρόμο και αφέθηκε στη ροή της κίνησης μαζί με τις πρώτες σταγόνες βροχής που έκαναν την εμφάνισή τους. Έβαλε σε λειτουργία τους υαλοκαθαριστήρες, ανέβασε την ένταση της μουσικής στο cd player και αφέθηκε στη δική του ροή, αυτή της βαρετής καθημερινότητας.

Στη μουσικούλα ακούμε τον υπέροχο Bosques De Mi Mente να μας παίζει πιάνο ...ίσως απ΄το σαλόνι του. Καλή σας ακρόαση!!!

PS1. Η φωτογραφία από το Flickr
PS2. Οι μικρούλες από κάποιο site αλλά τις έκοψα και έραψα ως σε film.


Όταν εξαντλώ τα βιβλία που έχω μαζί μου και δεν μένει τι άλλο να διαβάσω, στρέφομαι προς εξερεύνηση στην βιβλιοθήκης του πατέρα μου -τόμοι, βιβλία και αναλύσεις επί αναλύσεων, τα περισσότερα κιτρινισμένα από το πέρασμα των χρόνων και καλυμμένα με αυτή τη πολυκαιρισμένη μυρωδιά που σου γαργαλάει τη μύτη. Ανακάλυψα το καλοκαίρι κάποιες ερμηνείες ευαγγελικών περικοπών που δημοσιεύτηκαν μεταξύ 1964 και 1969 από τον ομότιμο καθηγητή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Στέργιο Ν. Σάκκου, όπου η ερμηνεία στο εδάφιο που αναφέρεται στο 666 (ακόμα και ως ιστορική διαδρομή) μου φάνηκε ενδιαφέρουσα. Στη περίληψη του κειμένου που παραθέτω (και με κάποια σχόλια άλλων), αναφέρεται η προσπάθεια των ανθρώπων να δώσουν ένα όνομα στο 666, οι διαφορετικοί τρόποι προσέγγισης και η εξήγηση του συγγραφέα -για όποιον ενδιαφέρεται-, διατηρώντας κάποιες λέξεις και εκφράσεις της «καθαρευούσης» που μου άρεσαν.

«Εδώ είναι η αναγκαία σοφία. Εκείνος που έχει νόηση ας λογαριάσει τον αριθμό του θηρίου -είναι αριθμός ανθρώπου και ο αριθμός του είναι χξς'»

Στο ΙΓ’ κεφάλαιο της Αγίας Γραφής, υπάρχει το χωρίο για το οποίο προτάθηκαν τόσες ερμηνείες όσο κανένα άλλο. Αναφέρεται στον αντίχριστο, είναι ακατανόητο, δυσνόητο, μυστηριώδες και ταυτόχρονα ελκυστικό.

Ο προφήτης μιλά 1)για τον δράκοντα σατανά, 2)για τον αντίχριστο που παρουσιάζεται ως θηρίο με επτά κεφαλές, δέκα κέρατα και ιδιότητες των πλέον αιμοβόρων θηρίων της γης, στον οποίο ο σατανάς δίνει όλη την εξουσία του και 3)για ένα προβατόσχημο θηρίο, που καλεί όλους τους κατοίκους της γης να προσκυνήσουν την εικόνα του αντίχριστου.

Υπάρχει η συνήθεια από τα αρχαία χρόνια -για διάφορους λόγους- ένα όνομα να παριστάνεται με έναν αριθμό, όπως το Ιησούς με το 888. Έτσι πολλοί, προσπαθώντας να αποκαλύψουν το όνομα του αντίχριστου, πρότειναν ονόματα που το άθροισμά τους να δίνει το χξς (=666) -αν και σε μερικά χειρόγραφα της αποκάλυψης αναφέρεται και ως χις (=616).

Μια πρόσφατη ερμηνεία που διάβασα συνδέει το 666 με την λέξη πιστός. Το πιστός αποτελεί ένδειξη πως αυτός που φέρει το χαραγμένο σημάδι είναι οπαδός του αντίχριστου. Μεταφρασμένο σε αριθμούς κατά τον ελληνικό παλιό τρόπο αρίθμησης (το ‘ς’ να μετριέται ως ‘σ’ από το ‘στ’) αποδίδεται ως 666 (πιστός = 80+10+200+300+70+6 = 666). Σημειωτέον ότι και η λέξη μουσλίμ από την οποία παράγεται ο Μουσουλμανισμός σημαίνει πιστός.

Βέβαια στις διάφορες προτάσεις που έγιναν κατά καιρούς, δεν τηρείται πάντα η ορθογραφία και χρησιμοποιούνται ονόματα στην ελληνική, εβραϊκή και λατινική γραφή (οι πιο διαδεδομένες την εποχή εκείνη).

Κάποιοι πατέρες της εκκλησίας προτείνουν τα Λαμπέτισ, Σαμναίοσ, Χαίεν. Ο Ιππόλυτος -στο περί Χριστού και αντίχριστου έργο του- αναφέρει τα ονόματα Τειτάν και Ευάνθασ, κυρίως όμως πρότεινε το Λατείνοσ που το έμαθε από τον δάσκαλό του Ειρηναίο ως επιτυχέστερο διότι σήμαινε και τον αυτοκράτορα της κοσμοκράτειρας Ρώμης, ενώ το ίδιο άθροισμα δίνουν και οι φράσεις λατίνη βασιλεία και ιταλική βασιλεία, όπως και το αρνούμε (αντί αρνούμαι) επειδή οι διώκτες πιέζουν να αρνηθούν το Χριστό.

Μεταγενέστεροι εκκλησιαστικοί συγγραφείς δίνουν τις φράσεις κακόσ οδηγόσ, αληθήσ βλαβερόσ, πάλαι βάσκανοσ, αμνόσ άδικοσ, ο νικητήσ και το λατινικό επίθετο βενέδικτοσ που σημαίνει και ευλογημένος, όπως αυτός που θα παρουσιαστεί σαν τον Χριστό για να εξαπατήσει τους ανθρώπους.

Εδώ το πρώτο μουσικό διάλειμμα για να πάρουμε μια ανάσα και να ακούσουμε το I Want The World To Stop από τους Belle & Sebastian,

τα παιδιά που λατρέψαμε στα μέσα του 90 σαν ήρωες της pop κουλτούρας, τα παιδιά θαύμα που επέστρεψαν μετά από πέντε χρόνια σιωπής.

Κατά τα νεότερα χρόνια αποπειράθηκαν να αποκρυπτογραφήσουν το 666, αφ’ ενός άνθρωποι θρησκευόμενοι, αγνοώντας το πνεύμα της αρχαίας εκκλησιαστικής παράδοσης και εκτρεπόμενοι από την γραμμή των αγίων πατέρων, αφ’ ετέρου επιστήμονες αμφισβητούντες την θεοπνευστία και τη προφητική αξία της Αποκάλυψης.

Οι εκπρόσωποι του πρώτου ρεύματος, δεχόμενοι ότι ο προφήτης αναφέρεται σε έναν μεγάλο εχθρό της εκκλησίας, συμπέραναν ότι πρέπει να είναι ο πάπας Βενέδικτος Η' (1012-1024), που με την προσθήκη "και εκ του Υιού" στο Σύμβολο της πίστης δίχασε την εκκλησία. Το παράδοξο είναι πως αν προσθέσουμε τα γράμματα του τίτλου Vicarius Filii Dei (τοποτηρητής του Υιού του Θεού, όπως ο πάπας ονομάζει τον εαυτό του) έχουμε τον αριθμό 666.

Ο Λούθηρος και άλλοι προτεστάντες υποστήριξαν πως ο αντίχριστος είναι ο Πάπας από τη λέξη παπίσκοσ, ενώ οι παπικοί εκδικούμενοι, απέδειξαν άλλοι πως ο αντίχριστος είναι ο Λούθηρος και άλλοι ο Ιωάννης Καλβίνος. Αργότερα ευρέθη ότι το 666 δίνουν και τα ονόματα Μοαμέτισ (=Μωάμεθ), Οτμάνεσ (=Οθωμανός), ολ-οσμάνεσ (=γένος οθωμανικό) και Σελήμ το οποίο είναι το όνομα τριών άγριων σουλτάνων.

Αυτά τα έβρισκαν οι υπόδουλοι Χριστιανοί οι οποίοι υπέφεραν από τους αιμοβόρους και αλλόθρησκους δυνάστες, όπως παλαιότερα υπέφεραν από τους διώκτες της Ρωμαίων αυτοκρατόρων και που τους έβλεπαν ως αντίχριστους.

Αργότερα ως αντίχριστους προτάθηκαν και άλλοι δυνάστες όπως ο Ναπολέων, ο Γουλιέμος Β' της Γερμανίας (ο υποκινητής του Α' Παγκοσμίου πολέμου), ο Χίτλερ, ο Λένιν και ο Στάλιν, η λέξη ει επιστήμη και κομουνίσ. Ακόμα και το σχήμα του κομουνιστικού σφυροδρέπανου, αν αναλυθεί κατάλληλα δίνει το σύμπλεγμα χξς. Κάποιος παρατήρησε πως τα τρία γράμματα είναι τα αρχικά της φράσης χρησμός ξύλον σοφίας χωρίς να δώσει άλλη ερμηνεία. Άλλοι υπέδειξαν πως το τετράγωνο του 6 είναι το 36 και πως αν προσθέσουμε τους αριθμούς από το 1 μέχρι το 36 παίρνουμε άθροισμα 666. Άλλοι υποστήριξαν πως το 666 είναι το σύμβολο της αοριστίας και εκφράζει το χάος των αρχαίων, ενώ ο Νίτσε υποστήριξε πως ο ίδιος ήταν ο αντίχριστος.

Το άλλο ρεύμα των επιστημόνων εστράφει στους αιρετικούς και κυρίως στους Ρωμαίους αυτοκράτορες και διώκτες των Χριστιανών. Έτσι υπέδειξαν ονόματα όπως Καίσαρ θεόσ, Γάιοσ Καίσαρ (Καλλιγούλας), Νέρων καίσαρ, Τίτοσ και Δομιτιανόσ. Προτάθηκαν και οι αυτοκράτορες Ούλπιοσ (Τραϊανός), Ανδιανόσ, Δικλητιανόσ και Ιουλιανόσ ο παραβάτης. Άλλοι υπέδειξαν τον Σίμωνα ή τον Άρειον.

Ένας ξένος θεολόγος παρατήρησε ότι τα αρχικά των ονομάτων των εννέα πρώτων Ρωμαίων αυτοκρατόρων, όταν τα μεταγραμματίσουμε στην ελληνική γραφή και προσθέσουμε ένα ι (=10) δίνουν την λέξη ογκοτόγιον, η οποία αποτελείται από το ελληνικό όγκος (=αλαζονεία) και το λατινικό toga (ένδυμα Ρωμαίων αυτοκρατόρων και συγκλητικών) και η οποία έχει άθροισμα 666.

Εδώ στο δεύτερο μουσικό διάλειμμα δεν θα ακούσουμε τους αγαπημένους Iron Maiden αλλά ένα νέο group που μας έρχεται από την Φιλανδία.

Πρόκειται για τους Villa Nah που παίζουν electropop με τον γνώριμο ήχο των 80ς και αναφορές στους πρωτεργάτες Kraftwerk. Μια ευκολομνημόνευτη μελωδία που εύκολα ακούγεται από το ραδιόφωνο και την σιγοψιθυρίζεις στο δρόμο δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση.

Όπως όλοι οι προφήτες έτσι και ο Ιωάννης, προβλέποντας τα μέλλοντα και προφητεύοντας για αυτά, έχει μεν κατά νου έναν αντιπροσωπευτικό τύπο της εποχής του -στον οποίον αρμόζουν τα λεγόμενά του-, προδιαγράφει δε δια αυτού του τύπου πολλά πρόσωπα καθ’ όλη την ιστορία της εκκλησίας, κυρίως σε ένα πρόσωπο του απώτατου μέλλοντος.

Ο προφήτης βλέπει τον σατανά να εξαποστέλλει στον κόσμο δύο θηρία. Το ένα είναι επτακέφαλο εξερχόμενο από τη θάλασσα, το οποίο είναι η αθεία και η απιστία, και το δεύτερο εξερχόμενο από τη γη προβατόσχημο, το οποίο είναι η πλάνη και η αίρεση. Τόσο η αθεΐα όσο και η αίρεση δρούσαν και επί εποχής του Ιωάννη και ήταν εύκολο στους πιστούς να το αντιληφθούν όταν γινόταν για αυτά λόγος συγκαλυμμένος. Οπωσδήποτε πρόκειται για πρόσωπο, για έναν Ρωμαίο αυτοκράτορα και έναν αιρεσιάρχη.

Η γνώμη του Ειρηναίου, μαθητή του Πολύκαρπου, που ήταν μαθητής του συγγραφέα της αποκάλυψης, συντείνει στο ότι ο αντίχριστος είναι ο Λατείνοσ, υπονοώντας με την λέξη Ρωμαίο αυτοκράτορα, τον Νέρωνα ή τον Δομιτιανό, τους δύο μεγάλους διώκτες των Χριστιανών. Είναι μάλλον ο Νέρων για πολλούς λόγους. Εκτός του ότι στα εβραϊκά δίνει τον αριθμό 666, το πρόσωπό του συνδυάζει όλα τα γνωρίσματα. Συγκεντρώνει πολλά αξιώματα (επτά κεφαλές) και έχει πολλά διαδήματα τα οποία συνέλεγε στις διαφόρους πόλεις ως αθλητής, μουσικός, ποιητής, καλλιτέχνης, ελευθερωτής κλπ. (δέκα διαδήματα). Έχει θηριώδη χαρακτήρα και ήταν εκείνος που επί πολλά έτη μετά τον θάνατό του έμεινε στη μνήμη των χριστιανών ως ο κατεξοχήν διώκτης και τον οποίον υπαινίσσεται και ως αντίχριστο και ο απόστολος Παύλος.

Έχει παρατηρηθεί επί πλέον ότι το σύμπλεγμα χξς, παριστάνει τα ακραία γράμματα του ονόματος Χριστός, διχαζόμενα από το οφιοειδές ξ που παριστάνει τον όφι που λάτρευαν οι οφίτες, οι διεισδύσαντες στην εκκλησία όπως το ξ στο όνομα του Χριστού. Μπορούμε να προσθέσουμε ότι το ξ αποτελείται από δυο Ν, των ακραίων γραμμάτων του ονόματος Νέρων κατά την ελληνική γραφή. Δηλαδή ο Νέρων είναι το επτακέφαλο θηρίο και οι αιρετικοί είναι το προβατόσχημο, έχοντας δηλαδή όψη αγαθή και εσωτερικά γεμάτοι πλάνη και κακουργία.

Ως προφητεία περί των εσχάτων, ο αριθμός ανάγεται μεν εις πολλούς κατά καιρούς εχθρούς της εκκλησίας, αρμόζει δε πλήρως και αναπαύεται εις τον κύριο αντίχριστο τον ερχόμενο ολίγον προ της δευτέρας παρουσίας του Κυρίου. Ο προφήτης είχε κατά νου τον Νέρωνα και μερικούς άλλους αιρετικούς αλλά ο προφητικός του οφθαλμός, ατενίζει εις την αχλύν των έσχατων καιρών τον κατ’ εξοχήν αντίχριστο.

Όλες οι παραπάνω ερμηνείες απλά υπέδειξαν ως αντίχριστους ορισμένα πρόσωπα διαφόρων εποχών, τα οποία ήσαν διώκτες ή παραχαράκτες της Χριστιανικής πίστης. Και όπως λένε οι πατέρες της εκκλησίας, το ασφαλέστερο και το ακινδυνότερο είναι να περιμένουμε την έκβαση της προφητείας, και όσον αφορά την ακρίβεια και όσων άλλων γράφτηκαν για αυτήν ο χρόνος θα αποκαλύψει.

Για το τέλος κράτησα να ακούσουμε τους Underworld και το Bird 1.

Με τους Chemical Brothers, τους Orbital και τους Leftfield άφησαν τα σημάδια τους στο electro ηχοτοπίο με dance παρεκτροπές. Ότι ήταν πολύ καλοί στο χειρισμό των υπολογιστών το είχαμε καταλάβει, τώρα θέλουν να τους πάρουμε σοβαρά και ως τραγουδοποιούς, γιατί όχι?

PS1. Μπορεί να μην διαβάσατε το κείμενο -γιατί μάλλον για μένα το έγραψα- ελπίζω όμως να απολαύσατε τη μουσικούλα!

PS2. Tali, το παιγνίδι δεν το ξέχασα, το δουλεύω... Είχα τις σημειώσεις από το καλοκαίρι και αν δεν το έκανα τώρα θα έμενε ο Σεπτέμβρης ...ορφανός από αναρτήσεις. Σου αφιερώνω όλες τις μουσικές!!! :)))

          Για Λίγη Ευτυχία   

«Συγνώμη, εδώ είναι το τέλος της ουράς?» ρώτησε τον κύριο μπροστά του και αυτός, του το επιβεβαίωσε κουνώντας καταφατικά το κεφάλι. Άρα οι οδηγίες της κοπέλας στην είσοδο ήταν σωστές. Την είχε ρωτήσει πού έπρεπε να περιμένει για να κάνει ένα "Αίτημα Χορήγησης Ευτυχίας" και τον είχε στείλει ακριβώς εδώ. Τράβηξε λοιπόν από το μηχάνημα το αριθμημένο χαρτάκι με τη σειρά του και περίμενε.

Η ουρά, μετά από ατελείωτα ζικ-ζακ που έκανε, έστριβε σε έναν διάδρομο και έτσι δεν μπορούσε να υπολογίσει με ακρίβεια πόση μεγάλη ήταν -υπέθετε όμως πως θα ήταν μεγάλη. Με το πρώτο χαρακτηριστικό ηχητικό σήμα που άκουσε, είδε να σχηματίζεται στην οθόνη ο αριθμός 3.465.417.344 που θα εξυπηρετείτο και με τρόμο διαπίστωσε πως θα περίμενε πάρα, μα πάρα πολύ. Ξανακοίταξε προσεκτικά το χαρτάκι του. Κάτω από τον αριθμό ήταν τυπωμένα με μικρά γράμματα: «αναμενόμενος χρόνος αναμονής : 20 χρόνια , 17 ημέρες, 14 ώρες και 42 λεπτά».

Στο μυαλό του άρχισε να δημιουργεί μαθηματικά μοντέλα και να κάνει υπολογισμούς ... όσο θυμόταν από το φοιτητικά του χρόνια δηλαδή.

Διέκρινε ένα κλασσικό σύστημα τύπου M/M/s>1 με άπειρη πηγή εισερχόμενων αντικειμένων, με μια διαδικασία αφίξεων να ακολουθεί τη κατανομή Poisson και με μια σειρά εξυπηρέτησης FIFO (First In First Out). Θεωρώντας πως η χωρητικότητα του συστήματος είναι απεριόριστη και κάθε αντικείμενο που μπαίνει στην ουρά περιμένει να εξυπηρετηθεί χωρίς να αποχωρήσει, τότε ο αναγραφόμενος χρόνος αναμονής πρέπει να ήταν ακριβής.

Είναι δυνατόν σε ένα τέτοιο σύστημα με έναν τόσο μεγάλο χρόνο αναμονής -αφού μιλάμε για ανθρώπους- να μην υπάρχουν αποχωρήσεις? Οι τελευταίες σκέψεις, του έδωσαν ελπίδα.

Η πιθανότητα να αποχωρήσει κάποιος είναι ανάλογη με τον χρόνο αναμονής, τον βαθμό κόπωσης και της δημιουργικής απασχόλησης (βαρεμάρα). Επίσης, ο λόγος του μέσου όρου ηλικίας προς πιθανά προβλήματα υγείας (σοβαρά ή όχι) είναι μεγάλος, άρα υπάρχει ένας ρυθμός αποχώρησης σοβαρά υπολογίσιμος.

Υπολόγισε ακόμη και έναν ρυθμό τυχαίων αποχωρήσεων, που δεν υπακούει σε κάποιον κανόνα κατανομής, εξαρτώμενο από τον αριθμό αυτών που αποχωρούν προσωρινά πηγαίνοντας για ψώνια, σε άλλες δουλειές, στην τουαλέτα ή να συνεχίσουν τη ζωή τους πχ. κάνοντας οικογένεια, ελπίζοντας, πως επιστρέφοντας δεν θα έχουν χάσει την σειρά τους.

Τα έβαλε κάτω, έκανε τους υπολογισμούς του και αποφάσισε πως άξιζε τον κόπο να περιμένει. «Δεν δικαιούμαι και εγώ λίγο ευτυχία?» αναρωτήθηκε.


Έχουν περάσει 16 χρόνια, αλλά αυτός εκεί, ακλόνητος, περιμένει στη σειρά να εξυπηρετηθεί με ένα αριθμημένο και τσαλακωμένο χαρτάκι στο χέρι, ελπίζοντας να αποκτήσει αυτό το λίγο που δικαιούται...

Στη μουσικούλα ακούμε το No Use από την Kylie Auldist. Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους και όλες εσάς. Καλή σας ακρόαση!!!


"Τον επισκέπτεται κάθε βράδυ στο κρεβάτι του, προσποιούμενος τον άγγελο. Έρχεται πάντα απρόσκλητος, ακριβώς την ώρα που κλείνει τα μάτια. Του φέρνει αναμνήσεις, όμορφες εικόνες και λόγια, που τα σπέρνει μέσα του. Οι σπόροι βρίσκουν πρόσφορο έδαφος..."

Το κείμενο είναι λίγο 'προκλητικό' για αυτό όποιος επιθυμεί, ανοίγει την πόρτα στο Σκοτεινό Δωμάτιο με τους εφιάλτες μου.

(*) Ο Απολλύων είναι ο άγγελος της αβύσσου, που στα Εβραϊκά ονομάζεται Αβαδδών.

(*) Το κείμενο είναι ένα μείγμα Hellraiser (Clive Barker) και Το Όνομα Του Ρόδου. Στο Hellraiser, ο Κύβος των Λυγμών λέει ο μύθος, είναι ένας ασήμαντος κύβος που όταν ανοιχθεί έρχονται τα πνεύματα Cenobites με αρχηγό τον Pinhead για να προσφέρουν στον κάτοχό του μια εμπειρία πέρα από τον πόνο και την ηδονή. Τα πνεύματα βέβαια αποδεικνύονται ...δαίμονες.

No tears please. It’s a waste of good suffering...

Στη μουσικούλα ακούμε την διασκευή του Βασιλικού, δημιουργό και ερμηνευτή των Raining Pleasure, στη διασκευή του You Are My Destiny. Αφιερωμένο εξαιρετικά στην Talisker που της αρέσει στα σκοτεινά!!! Καλή σας ακρόαση!!!

Ερχόταν προς το μέρος του. Το βλέμμα του, σαν μαγνητισμένη βελόνα πυξίδας προσανατολισμένη στο βορρά, δεν παρέκκλινε μοίρα από πάνω της.

Η κορμοστασιά της, θα ενέπνεε τον Πραξιτέλη να σμιλέψει με δεξιοτεχνία σε γυναικείο γλυπτό την προσωποποίηση της θηλυκότητας, και η αύρα της, θα έκανε τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι να μετανιώσει για το αινιγματικό χαμόγελο που χάρισε στη Μόνα Λίζα.

Φτάνοντας δίπλα του, τον κοίταξε και του χαμογέλασε ...αινιγματικά. Ένοιωσε πεταλούδες στο στομάχι και ένα γλυκό σφίξιμο στο στήθος, που έκαναν την λειτουργία της αναπνοής να χάσει προς στιγμή τον ρυθμό της.

Αργότερα πήρε την φωτογραφική μηχανή και βάλθηκε να την φωτογραφίζει –ενώ εκείνη έπαιζε με τη φίλη της, και η θάλασσα έγλυφε φιλήδονα το κορμί της. Και τότε παρατήρησε το τατουάζ, σχεδόν στη μέση της...

Προσπαθώντας να το "αποκωδικοποιήσει", δεν κατάφερε να συγκρατήσει έναν αναστεναγμό που ξετρύπωσε απ΄το στήθος του. Πού να ήξερε τότε, πως θα είχε ένα ολόκληρο βράδυ στη διάθεσή του, να το μελετήσει και να το θαυμάσει από κοντά! Ήταν και αυτή η μουσική που του έφτιαχνε την διάθεση….

Στη μουσικούλα ακούμε την ελληνική διασκευή του Time Of The Season των The Zompies από τους The Persons και με τίτλο Είσαι το κορίτσι που αγαπώ. Να ανεβαίνουμε σιγά-σιγά ε? Καλή σας ακρόαση!!!


"Άφησε το μυαλό του ελεύθερο και ανέσυρε μια ανάμνηση απ’ τις μνήμες του. Την τράβηξε λίγο-λίγο με τα δάκτυλα, την έστριψε προσεχτικά και όταν απέκτησε κάποιο μήκος την θήλιασε στο αδράχτι. Μετά τράβηξε την επόμενη, την έστριψε απαλά στην άκρη της προηγούμενης και..."

Είναι μια αισιόδοξη ιστοριούλα, παρ΄όλα αυτά θα ήθελα να την αφήσω -σαν την τελευταία ενός άτυπου κύκλου- στο Σκοτεινό Δωμάτιο, παρέα με τις άλλες. Η συνέχεια λοιπόν εδώ...

Διάβασα στον negentropist το άτιτλο ποίημα μιας φίλης του, που ήταν τόσο απλό αλλά ταυτόχρονα τόσο δυνατό και όμορφο που ζήτησα την άδειά του για αναδημοσίευση:

Όταν θα φύγεις, θα φτιάξω ένα βαζάκι με αναμνήσεις
κι εκεί θα φυλακίσω για πάντα
τις όμορφες στιγμές
αυτές που μου χάρισες να σε θυμάμαι...
Θα βάλω μέσα άρωμα
το άρωμα του γιασεμιού,
κι έτσι δεν θα ξεχάσω την αίσθηση ευωδίας που μου άφησε η ψυχή σου
Θα βάλω κόκκους άμμου
και λίγα από τα άστρα του ουρανού
και θα ναι το «ευχαριστώ» για τις αμέτρητες γνώσεις που μου χάρισε ο νους σου
θα βάλω τραγούδια, μουσικές, στίχους και ποιήματα
απάντηση σε όλες τις σιωπές ,
αυτές που άκουγα
να φωνάζουν δυνατά
τα "γιατί" σου...
θα βάλω εξηγήσεις
γι’ αυτά που ήθελα να ξέρεις
αλλά δεν τόλμησα να στα πω ποτέ...
θα βάλω για ελπίδα μια χούφτα βότσαλα,
μήπως έτσι, κάποια μέρα
βρεις το δρόμο να γυρίσεις πίσω σε μένα...
και πριν κρύψω το βαζάκι στο σεντούκι της μνήμης μου
θα σου δώσω έναν όρκο,
«να το σφραγίσω με την υπόσχεση
πως δεν θα σε ξεχάσω ποτέ!»

Στη μουσικούλα, τις μικρές ώρες που γράφονται αυτές οι γραμμές, ακούγονται οι Portishead και το Glory Box.

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον negentropist για το ποίημα και στην ANASA που μου έδωσε το ερέθισμα για το κείμενο (μην ψάχνεις το πως...)! Καλή σας ακρόαση!!!

          TRADE #4: One VIP "Out Of This World Experience"   

Right around the time I was doing the trade with the Universe for the space books, I had a sense this entire project could have deeply spiritual implications. Anytime we set out to do something outrageous, and put faith in ourselves and in the ability for order to arise from the chaos of life as we attain our goals, there is something profound happening there...

I began to think of one of the most in-tune, spiritually advanced humans I know -- a fellow by the name of Vishen. I first discovered Vishen when I saw him speaking at Yanik Silver's Underground in DC last year -- he gave a keynote like I had never seen before -- literally leading thousands of people in singing Queen's Bohemiem Rahpsody  together. I speak around the country, and generally get 5 star reviews, but this was mind blowing -- I knew I had to meet Vishen Lakhiani.

I was excited to learn Vishen would be attending Summit Series (a group which I played a significant role in getting off the ground) in DC. I sent him a "meeting request" through the Summit web site for 4pm on the first day of the conference. (For those of you who don't know Summit Series, think TED, but a younger and cooler crowd ;) ) Anyhow, Vishen apparently didn't log in and check to see his meeting requests, so I never heard back from him. However, that didn't stop the Universe from bringing us together. At literally 4pm on the dot on day 1, I found myself walking out of the mens room, along side Vishen. We struck up a conversation and really connected..

Cut to this project... Vishen's company, MindValley, is out of this world, and I figured they would have something amazingly cool to trade. I hadn't talked to him since Summit, but I remembered looking over their products and seeing courses that helped people quantum jump into parallel universes. This seemed space related to me, so I shot Vishen an email and asked if he'd be interested in trading for the paintings.

He was stoked to do it! And thinks too all of you who emailed, commented, and facebooked me, we've decided to trade our amazing paintings from Kate Banazi for [[[drum roll]]]...

An "Out of this World Experience" - a VIP Ticket to MindValley's 2nd Annual Invite Only Awesomeness Fest  Nov. 3-6, 2011 in HAWAII (tickets cost $2,000+!)

OPTION 1: An "Out of this World Experience" - a VIP Ticket to MindValley's 2nd Annual Invite Only Awesomeness Fest  Nov. 3-6, 2011 in HAWAII (tickets cost $2,000+)

The Ghoul is out of the Graveyard and tells a terrifying tale of a missing big toe! Hear this terrifying tale on today's Bedtime Stories My Kids Love.

Enjoy our special October edition of Bedtime Stories My Kids Love.

PupuPlayer PRO

MP3 File - Click Here to Download Podcast


Save 20% on your flower order with FTD
Save $10 off your next order from

          Álmok regénye (tizenhatodik rész)